Kaplicę zbudowało Królewieckie Towarzystwo Nieruchomości i Budownictwa. Koszt budowy wyniósł co najmniej 60 000 marek, a na wystrój wnętrza, ołtarz i dzwony przeznaczono kolejne 40 000 marek. Budowę rozpoczęto 16 lipca 1902 r. Kaplicę poświęcono 14 listopada 1904 r.
Początkowo była to niewielka kaplica w stylu gotyckim z wąską wieżą od północy i niewielkimi przyporami z trzech stron.

Ołtarz kaplicy św. Wojciecha.
W przyszłości planowano rozbudowę do 250 miejsc siedzących. Po wschodniej stronie, we wnęce okiennej, przedstawiono św. Wojciecha na złotym tle. Obraz ołtarzowy, wykonany w Pradze, również był poświęcony Wojciechowi.
Nawa, utracona w czasie II wojny światowej, czyniła z kaplicy kościół.
W 1932 r. do kaplicy dobudowano dodatkową bryłę z ostrołukowymi oknami i portalem wykonanym już w nowoczesnym stylu. Po jego bokach znajdowały się duże okrągłe okna (zob. wyżej).
Ołtarz przebudowano w 1939 roku.
Obok stał dom pastora, którego budowa kosztowała 32 000 marek. W 1911 r. przy ulicy Dürera otwarto cmentarz katolicki gminy kaplicy św. Wojciecha.
Królewiecka kaplica św. Wojciecha była następczynią kaplicy w Tenkitten, która runęła w 1669 roku.
Kaplica została uszkodzona w czasie walk podczas szturmu Królewca w kwietniu 1945 roku. Ucierpiała głównie nowa dobudówka i iglica wieży.

Plan architektoniczny kaplicy św. Wojciecha w Tenkitten,
sporządzony w 1847 roku przez inspektora budowlanego Beckera.
Po wojnie dobudowaną część rozebrano na cegłę, a starą część kaplicy przekazano zakładowi protetycznemu, który działał w niej do 1975 r. Następnie budynek kaplicy przekazano obserwatorium magnetyczno-jonosferycznemu kaliningradzkiej filii IZMIRAN (Instytutu Magnetyzmu Ziemskiego, Jonosfery i Rozchodzenia się Fal Radiowych im. N.W. Puszkowa Rosyjskiej Akademii Nauk). Wnętrze budynku przebudowano i podzielono na trzy kondygnacje.
W 2018 roku postanowiono przenieść obserwatorium IZMIRAN w inne miejsce.
Od 2019 roku ze środków Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej i darczyńców prowadzono w kaplicy prace remontowo-konserwatorskie. Pierwsze prawosławne nabożeństwo w świątyni, która otrzymała wezwanie Michała Archanioła, odprawiono 21 listopada 2023 roku.
Budynek jest obiektem dziedzictwa kulturowego o znaczeniu regionalnym. Dom duchownego i cmentarz nie zachowały się.
Współczesne zdjęcie: Michaił Ogorodnikow.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.

