Od zachodu wieża, od północy zakrystia z pięknym szczytem, przypory, od południa kruchta. Wieża jest bardzo wysoka, z pięcioma rzędami blend i szczytami od wschodu i zachodu. Główny korpus kościoła ma od wschodu bardzo interesujący czterostopniowy szczyt.
W 1682 r. kościół wyremontowano. Miał cztery dzwony. Ołtarz z 1682 r. Ambona z XVII wieku. Organy z 1861 r.
Wyrwa w górnej części wieży i ogromny wyłom we wschodnim szczycie kościoła świadczą o tym, że podczas drugiej wojny światowej kościół znalazł się pod ostrzałem artyleryjskim.
Po wojnie kościół służył jako magazyn. W latach 80. uszkodzeniu uległo pokrycie dachówkowe i kościół zaczął gwałtownie niszczeć.
Stan z 1989 r.: wieża jest praktycznie cała (z wyjątkiem wyrwy i śladu stycznego trafienia pociskiem w stronę południową). Zachowały się chorągiewka i krzyż na wieży. Krzyż zachował się także na wschodnim szczycie kościoła. Zakrystia jest zburzona, ale jej szczyt przetrwał. Z powodu osypującej się dachówki niszczeją mury. Przypory są całe. W 2000 r. strasznie zaniedbany kościół nie jest w żaden sposób użytkowany. Drewniana belka, na której od 50 lat opiera się wschodni szczyt, w każdej chwili może pęknąć, a niszczejący szczyt runąć. W 2003 r. belka pękła, szczyt i część dachu zawaliły się. Pod pobiałą znajdują się średniowieczne freski. W 2010 r. kościół przekazano Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
