W czasie I wojny światowej kościół został mocno zniszczony, lecz wkrótce go odbudowano i ponownie konsekrowano 30 sierpnia 1925 roku. Odbudowano wieżę od zachodu – podobną do dawnej, ale wyższą. Od południa dobudowano do niej klatkę schodową. Nawa zachowała od wschodu stary szczyt schodkowy. Od północy zakrystia, od południa kruchta. Przypory między ostrołukowymi oknami. Ołtarz, ambona i organy są nowszej roboty.
Po II wojnie światowej kościół pozostał nieuszkodzony. Po wojnie służył jako suszarnia zboża i magazyn. Dach nawy pokryto eternitem. Zakrystia uległa zniszczeniu. Wygląd zewnętrzny kościoła pozostawał stosunkowo niezły.
W latach 2005–2009 kościół został odbudowany siłami pruskiego ziomkostwa i wspólnoty luterańskiej. Postanowieniem rządu obwodu kaliningradzkiego z 23 marca 2007 r. kościół otrzymał status obiektu dziedzictwa kulturowego o znaczeniu regionalnym, a w lutym 2010 r. postanowieniem rządu Federacji Rosyjskiej został przekazany Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. W 2014 roku ze środków wspólnoty dawnych mieszkańców Allenburga na wieży kościoła zamontowano zegar z kurantem. Obecnie w budynku urządzono amatorską ekspozycję, a latem odbywają się koncerty.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow (2015–2022)
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
