Kościół parafialny jest pod wezwaniem św. Mikołaja, patrona żeglarzy i kupców. Zbudowano go według jednych danych w drugiej połowie XIII wieku, według innych – w latach 1320–1330.
Ceglany budynek o wymiarach 23,5 x 10,8 m. Wygląd zewnętrzny bardzo skromny. Nigdy nie miał wieży ani przypór. Bardzo interesujący jest portal zachodni. Po obu jego stronach po jednej blendzie; szczyt zbudowano w 1844 r. Ceglany fryz. Wewnątrz płaski strop na przyściennych kolumnach połączonych rzeźbionymi łukami. Ołtarz z 1649 r. Ambona z 1650 r., odrestaurowana w 1693 r. Konfesjonał z 1698 r. Organy z początku XVIII wieku. Dzwony z 1637 i 1675 r., ten drugi o osobliwym kształcie, zapewne pochodził z zamku.
Ołtarz kościoła w Bałdze.
W czasie działań wojennych II wojny światowej w rejonie Bałgi toczyły się zacięte walki. Kościół został poważnie uszkodzony. Zachowały się jednak mury obwodowe budynku.
Wnętrze kościoła.
Po wojnie niszczenie trwało nadal – za sprawą ludzi i przyrody. Cały przykościelny cmentarz został rozkopany. Teren zarósł krzewami i drzewami. Pod koniec lat 90. zasypano doły na cmentarzu, a resztki kościoła zakonserwowano. W 2002 roku zachowały się tylko fragmenty murów, w tym ściana zachodnia z portalem, na którym niemal nie przetrwały rzeźbione zdobienia. Widoczne są dwie blendy. Ściana południowa zachowała się gorzej. Ziają w niej duże wyrwy.
Miejscowości już nie ma, nie licząc dwóch domów i resztek fundamentów.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen
Artykuł Emila Johannesa Guttzeita „Balga” w języku rosyjskim: LINK (PDF)
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
