Ballieth od 1785 roku nazywał się Balide lub Palide. Następnie nazwa zmieniała się na Balitt (od 1820), Balit (w 1860), Balieth (po 1871). W latach 1785 i 1818 Ballieth klasyfikowano jako szlachecki folwark (Adelich Vorwerk) z dwoma gospodarstwami domowymi. Folwark w 1785 roku należał do majątku Beydritten (Pierwomajskij).
W połowie XIX w. Ballieth był majątkiem, który od 1867 roku tworzył okręg dworski (Gutsbezirk) w powiecie ziemskim Królewiec (Landkreis Königsberg; w 1939 połączony w powiat ziemski Sambia / Landkreis Samland). Majątek należał do parafii Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1871 roku w Ballieth były trzy domy mieszkalne, w których mieszkało 10 rodzin. 30.04.1874 okręg dworski Ballieth włączono do nowo utworzonego okręgu urzędowego (Amtsbezirk) Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1879 roku do majątku Ballieth należało 126 ha ziemi, roczny czysty dochód wyniósł 1820 marek.
29.03.1906 okręg dworski Ballieth przeszedł do nowo utworzonego okręgu urzędowego Beydritten (Pierwomajskij).
15.11.1928 okręg dworski Ballieth został zniesiony i włączony do gminy miejskiej Królewiec.
Beydritten wzmiankowany jest w 1540 roku jako Baydritten i Baytriten. Po 1540 roku nazywał się Baytritten, po 1565 — Beidritten. W 1785 roku Beydritten klasyfikowano jako majątek szlachecki (Adelich Gut) z folwarkiem Palide i 14 gospodarstwami domowymi (z których, jak się zdaje, dwa należały do folwarku). W 1818 roku Beydritten klasyfikowano jako majątek szlachecki z 12 gospodarstwami domowymi.
W połowie XIX w. Beydritten był majątkiem rycerskim (Rittergut), który od 1867 roku tworzył okręg dworski w powiecie ziemskim Królewiec (Landkreis Königsberg; w 1939 połączony w powiat ziemski Sambia / Landkreis Samland). Majątek należał do parafii kościelnej Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1871 roku w Beydritten było 12 domów mieszkalnych, w których mieszkała 41 rodzina i czterech kawalerów. 30.04.1874 okręg dworski Beydritten włączono do nowo utworzonego okręgu urzędowego Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1879 roku majątek Beydritten posiadał 468 ha ziemi, roczny czysty dochód majątku wyniósł 7032 marki.
Pod koniec lat 70. XIX wieku na północ od Beydritten zbudowano fort nr 4, który otrzymał początkowo nazwę „Beydritten”, a później przemianowano go na „Gneisenau” na cześć feldmarszałka, bohatera wojen z Napoleonem, hrabiego Augusta Wilhelma Antoniusa Neidhardta von Gneisenau (1760–1831).
29.03.1906 okręg dworski Beydritten przeszedł do nowo utworzonego okręgu urzędowego Beydritten (Pierwomajskij). Właściciel majątku Beydritten, Ackermann, stał na czele okręgu urzędowego przez cały okres jego istnienia — do 1939 roku.
15.11.1928 okręg dworski Beydritten został zniesiony, a majątek wszedł w skład nowej gminy wiejskiej Beydritten, do której weszły także okręgi dworskie Adlig Sudau (Majkowo) i Samitten (oficj. Dubosiekowo), a także część leśnego okręgu dworskiego Fritzen, Forst z okręgu urzędowego Powunden (Chrabrowo).
W 1932 roku do majątku rycerskiego Beydritten należało 489 ha ziemi, w tym 304 ha gruntów ornych, 50 ha łąk, 80 ha pastwisk, 7 ha sadów i ogrodów. W gospodarstwie było 60 koni, 300 sztuk bydła (w tym 100 krów), 25 świń. Majątek należał do Wschodniopruskiego Stowarzyszenia Hodowlanego. Właścicielem majątku był Burchard Ackermann.
01.04.1939 gmina Beydritten weszła w skład gminy miejskiej Królewiec.
Okręg urzędowy Beydritten utworzono 29.03.1906 i początkowo składał się z gminy wiejskiej Neuhufen (Kaliningrad, mikrorejon Sielma) oraz pięciu okręgów dworskich: Adlig Sudau (Majkowo), Ballieth (Pierwomajskij, część), Charlottenburg (Lermontowo) i Samitten (oficj. Dubosiekowo). 16.06.1927 gminę wiejską Neuhufen włączono do gminy miejskiej Królewiec. 30.09.1928 okręg dworski Charlottenburg przekształcono w gminę wiejską o tej samej nazwie, do której wszedł także zniesiony okręg dworski Waldgarten z okręgu urzędowego Moditten (osiedle im. A. Kosmodiemjanskiego, część). 15.11.1928 z okręgów dworskich Beydritten (Pierwomajskij, część), Adlig Sudau (Majkowo) i Sammitten (oficj. Dubosiekowo), a także części leśnego okręgu dworskiego Fritzen, Forst z okręgu urzędowego Powunden (Chrabrowo) utworzono gminę wiejską Beydritten. Wtedy też okręg dworski Ballieth został zniesiony i włączony do gminy miejskiej Królewiec. Okręg urzędowy Beydritten składał się odtąd z dwóch gmin wiejskich: Beydritten (Pierwomajskoje) i Charlottenburg (Lermontowo). Jego skład w dalszym okresie się nie zmieniał.
01.04.1939 gminy wchodzące w skład okręgu urzędowego Beydritten przeszły do gminy miejskiej Królewiec, a sam okręg urzędowy rozwiązano.
Zögershof był majątkiem, który od 1867 roku tworzył okręg dworski w powiecie ziemskim Królewiec (Landkreis Königsberg; w 1939 połączony w powiat ziemski Sambia / Landkreis Samland). Majątek należał do parafii Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1871 roku w Zögershof były dwa domy mieszkalne, w których mieszkały cztery rodziny. 30.04.1874 okręg dworski Beydritten włączono do nowo utworzonego okręgu urzędowego Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1879 roku majątek Zögershof posiadał 62 ha ziemi, roczny czysty dochód majątku wyniósł 921 marek. Te wskaźniki czyniły Zögershof jednym z najmniejszych majątków powiatu ziemskiego Królewiec. Pod ich względem zajmował odpowiednio 134. i 130. miejsce w powiecie spośród 143.
Do 1885 roku okręg dworski Zögershof przekształcono w gminę wiejską o tej samej nazwie. W 1905 roku gminę wiejską Zögershof zniesiono i włączono do gminy wiejskiej Neuhufen (Kaliningrad, mikrorejon „Sielma”). W tym czasie Zögershof należał już do parafii kościoła na Tragheimie w Królewcu (Tragheimer Kirche). 16.06.1927 Zögershof wraz z całą gminą wiejską Neuhufen włączono do gminy miejskiej Królewiec.
29.07.1948 decyzją kaliningradzkiego miejskiego komitetu wykonawczego Ballieth przemianowano na Siewiernyj Gorodok. Nową decyzją komitetu wykonawczego z 18.08.1949 Balit, Beydritten i Zögershof otrzymały nazwę osiedle Pierwomajskoje. Później nazwa zmieniła się na Pierwomajskij.
Do lat 90. XX wieku Pierwomajskij rzeczywiście przypominał osiedle, oddzielone od reszty miasta nieużytkiem od południowego zachodu i Parkiem Maxa Aschmanna od południowego wschodu. Granica południowa przebiegała ulicami Rasswietną i Mariny Cwietajewej. Od wschodu granica z osiedlem Siewiernaja Gora przebiegała ulicą Małą Leśną. Granicy północnej jako takiej nie było, umownie przebiegała ulicami 3. Bolszają Okrużną i Ukraińską. Tradycyjnie do osiedla zaliczano także ogrody działkowe „Pobieda”, których północna część sięgała aż do Wielkiej Obwodnicy (Obejście Północne). Do osiedla Pierwomajskij zaliczano też Miasteczko Wojskowe — jednostkę wojskową 61863, pułk zmechanizowany, i batalion remontowy 1. Dywizji Pancernej 11. Armii. Nazwa osiedla figurowała na planach i mapach miasta, w trasach komunikacji miejskiej i była dość szeroko używana przez mieszkańców. W oficjalnych dokumentach (plan miasta i plan generalny) osiedle odnotowano po raz ostatni w 2004 roku. Obecnie (2024) nazwy osiedla mieszkańcy miasta używają rzadko. Osiedle Pierwomajskij obejmuje ulice: 3. Bolszaja Okrużnaja (część), Bilibina, Wałdajska, Wdochnowienija, Władimirska, Gieorginowa, Gonczarna, Gorkiego (część), Żywopisna, Iwana Susanina, Łuczista, zaułek Łuczisty, Mariny Cwietajewej (część), Minomiotna, Monietna, Posiołkowa, Pricielna, Pulemiotna, Rasswietna, Siewiernaja, Sienokosna, Ukraińska, Czernomorska.
Zabytki: fort nr 4, mogiła zbiorowa żołnierzy radzieckich (4 os., pomnik 1955).
Dynamika liczby ludności Ballieth: 1818 – 28, 1867 – 64, 1871 – 51, 1885 – 57, 1905 – 64. 1910 – 74 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności Beydritten: 1818 – 169, 1867 – 192, 1871 – 202, 1885 – 216, 1905 – 218 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności Zögershof: 1867 – 28, 1871 – 21, 1885 – 59, 1905 – 51.
Struktura ludności Ballieth w 1871: wszyscy 51 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 19, umiejący czytać i pisać – 23 (72%).
Struktura ludności Beydritten w 1871: wszyscy 202 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 62, umiejący czytać i pisać – 87 (63%).
Struktura ludności Zögershof w 1871: wszyscy 21 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 5, umiejący czytać i pisać – 9 (56%).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
