Kościół ewangelicki zbudowano w 1730 r. z głazów narzutowych, z ośmiobocznym zamknięciem, do którego dobudowano zakrystię. Na kalenicy drewniana wieżyczka z dachem namiotowym. Pięć okien w łukach półkolistych. Kościół miał wymiary 26 x 13 m. Ambona i ołtarz były połączone. Kościół miał organy i trzy dzwony. W 1920 r. został odrestaurowany.
Po II wojnie światowej kościół ewangelicki rozebrano, a na jego miejscu urządzono plac postojowy dla maszyn rolniczych. Na skraju placu zachowały się głazy i cegły.
Kościół katolicki zbudowano w latach 1860–61. Ceglany budynek o wymiarach 19 x 12 m, od zachodu z wbudowaną wieżyczką z dwoma dzwonami. Na szczycie, w ślepych niszach, stały figury świętych. Prezbiterium od wschodu, od południa przylega do niego niewielka zakrystia. Wszystkie okna i wejście zamknięte łukami półkolistymi. Wewnątrz drewniane stropy pokryte gipsem. Trzy ołtarze (dwa boczne). Organy z ornamentem w stylu rokoko.
Kościół katolicki jest praktycznie nienaruszony. Służy jako magazyn.
Wszystkie okna zamurowano. Dach pokryto eternitem. We wschodniej przybudówce ołtarzowej wybito kwadratowe wrota dla pojazdów. Figury świętych się nie zachowały.
Obok kościoła stoi budynek dawnej szkoły.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
