Kościół to jednonawowa budowla bez prezbiterium, z cegły i głazów. Wieża od zachodu, kruchta od południa, zakrystia od północy. Wschodni szczyt jest pięcioczłonowy. Wieża z XVI–XVII wieku, drzwi do wieży zamknięte łukiem. Zakrystia z niewielkim schodkowym szczytem, drzwi z gotyckim zamkiem. Kruchta od południa z 1850 r., w narożnikach budynku przypory.
Wewnątrz płaski drewniany strop z drugiej połowy XVII wieku. Na ścianach malowidła z początku XVII wieku. Organy z 1857 r. Kościół miał trzy dzwony.
Ołtarz dłuta rzeźbiarza Valentina Hoffmanna z 1645 r. Ambona w stylu renesansu ludowego (zob. wyżej). Bogaty konfesjonał z 1700 r.
W 1946 r. kościół był cały. W 1964 r. – w bardzo dobrym stanie, służył jako magazyn.
W 1986 r. z powodu uszkodzenia pokrycia dachówkowego zaczął niszczeć. W 1989 r. miejscowe władze zaczęły rozbierać kościół; pozostały wieża, fragmenty murów i ściana wschodnia bez szczytu. Na wieży były jeszcze całe chorągiewka i kogut. W 2000 r. sytuacja była praktycznie bez zmian. W 2010 r. kościół przekazano Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
Zdjęcia: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
