Drugi kościół parafii otwarto na początku XVI wieku, lecz już w 1546 r. przestał istnieć. Zachowany w Borchersdorfie kościół zbudowano w miejscu starego kościoła w 1735 r. Do 1807 r. on również popadł w ruinę i w 1814 r. został odbudowany. Wewnątrz znajdowała się ambona z 1734 r., której podstawa miała postać figury Mojżesza. W zakrystii stał piec kaflowy, na którego kaflach przedstawiono herb barona von Collasa. Kościół miał dwa dzwony, duży i mały.
Po I wojnie światowej na ścianie wschodniej umieszczono ku pamięci poległych krajan tablicę pamiątkową z ich nazwiskami. Nad tablicą – mozaika ofiarowana przez hrabiego Dönhoffa, przedstawiająca siewcę (na zdjęciu na samej górze).
Wolontariusze ruchu „Strażnicy Ruin” porządkują teren przy kościele w Borchersdorfie.
W czasie II wojny światowej kościół znalazł się pod ostrzałem artyleryjskim, w wyniku którego uszkodzone zostały ściana południowa i hełm wieży.
W 1990 r. kościół wykorzystywano do celów rolniczych, od południa dobudowano drewnianą szopę. Zakrystię od wschodu rozebrano. Przybudówka od północy szybko niszczała z powodu uszkodzonego pokrycia dachówkowego. Wszystkie drzwi do wieży, do kruchty i od strony zakrystii przerobiono na prostokątne. Dach był w opłakanym stanie, miejscami zapadnięty, a do 1995 r. zawalił się całkowicie. W 1999 r. runęła ściana wschodnia, lecz cudem ocalała w jej lewej części mozaika poświęcona żołnierzom poległym w I wojnie światowej.
Na cmentarzu przy kościele zachowała się jeszcze płyta nagrobna z XIX wieku.
Zdjęcia na stronie: Michaił Ogorodnikow (2019, na samej górze), „Strażnicy Ruin” (2021, na samym dole).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
