W szeregu dokumentów podaje się, że Contienen / Contienen powstał w 1684 roku, kiedy z polecenia elektora Fryderyka Wilhelma otwarto w tym miejscu pierwszą stocznię. Elektor polecił Wybrandowi von Workum / Wybrand von Workum rozpocząć w niej budowę floty pruskiej. Wkrótce zbudowano cztery galeony, po czym budowę okrętów wstrzymano.
W 1785 r. Contienen klasyfikowany jest jako królewski folwark domeny (Amtsvorwerk) z pięcioma gospodarstwami domowymi. Do 1818 roku liczba gospodarstw się nie zmieniła, ale Contienen stał się majątkiem oddawanym w dzierżawę wieczystą (Erbpacht Gut).
W połowie XIX wieku Contienen był majątkiem, który od 1867 r. tworzył okręg dworski (Gutsbezirk) w powiecie Królewiec / Königsberg (w 1939 r. włączony do powiatu sambijskiego / Samland). Majątek należał do parafii Haffstrom / Haffstrom (Szossiejnoje, część).
Około 1860 roku w pobliżu majątku Contienen wzniesiono redutę (fort) Contienen. Fort ten był wysuniętym na przedpole umocnieniem ziemnym. Po zbudowaniu w latach 70. XIX w. pierścienia fortów Królewca fort Contienen utracił znaczenie obronne.
W 1871 r. w Contienen były trzy domy mieszkalne, w których mieszkało 11 rodzin. 01.09.1895 utworzono nowy okręg dworski Contienen, do którego weszły majątek Contienen, fort Contienen i grunty państwowe należące do zarządu triangulacyjnego.
Okręg dworski Contienen został włączony do okręgu urzędowego (Amtsbezirk) Ponart / Ponart. W 1895 r. okręg dworski Contienen posiadał 198,5 ha ziemi, w majątku nadal były trzy domy mieszkalne, ale liczba mieszkających w nich rodzin zmniejszyła się do dziesięciu.
Do 1905 roku w Contienen były już cztery domy, a ludność składała się z 12 rodzin i dwóch obywateli prowadzących samodzielne gospodarstwo. Wpływy z podatku od nieruchomości w przeliczeniu na 1 ha ziemi wyniosły 26,78 marki, co było bardzo wysokim wskaźnikiem, dwukrotnie przewyższającym średnią dla okręgów dworskich powiatu Królewiec. Po rozwiązaniu 29.03.1906 okręgu urzędowego Ponart okręg dworski Contienen zaczął należeć do nowego okręgu urzędowego Groß Karschau / Groß Karschau (ogródki działkowe „Wiszenka”, 54°39'39'' N 20°27'44'' E).
W 1907 r. firma Union-Gießerei AG / Union-Gießerei AG otworzyła w Contienen fabrykę maszyn i stocznię.
12.03.1924 w powiecie Królewiec utworzono okręg urzędowy Contienen, do którego przeszła jego jedyna jednostka – okręg dworski Contienen.
16.06.1927 okręg dworski Contienen zniesiono i włączono do gminy miejskiej Królewca, którego stał się dzielnicą. Okręg urzędowy Contienen został przy tym rozwiązany.
W 1930 roku stocznię Union-Gießerei połączono ze stocznią Schichau / Schichau z Elbląga / Elbing (Elbląg, Polska). Zarząd Schichau zbudował w Contienen przy Contiener Weg / Contiener Weg (ul. Transportnaja) domy dla robotników stoczni.
Po zakończeniu szturmu Królewca w Contienen, w domu przy ul. Contiener Weg (Transportnaja), ulokowano komendanturę nr 6. Dawna stocznia Schichau znalazła się wśród przedsiębiorstw przeznaczonych do odbudowy w pierwszej kolejności.
Ogólne zniszczenia stoczni Schichau nie przekraczały 10%, ale najcenniejsze wyposażenie zostało ewakuowane do Niemiec. Postanowieniem Państwowego Komitetu Obrony ZSRR z 08.07.1945 utworzono zakład stoczniowy, któremu 02.08.1945 nadano numer 820.
23.11.1945 postanowieniem Rady Wojennej Specjalnego Okręgu Wojskowego dzielnicę „Schichau” (tak w dokumencie) przemianowano na osiedle Sudostroitielnyj. Decyzją kaliningradzkiego miejskiego komitetu wykonawczego z 29.07.1948 Contienen przemianowano na Zawodskoj Gorodok. Nową decyzją z 18.08.1949 miejski komitet wykonawczy przemianował Zawodskoj Gorodok na osiedle Woroszyłowo w rejonie bałtyckim Kaliningradu.
Nazwa osiedla nie przyjęła się wśród mieszkańców miasta; choć figurowała w informatorach z 1976 i 1983 r., to brakowało jej już na planie miasta z 1997 roku. Mieszkańcy nazywali tę dzielnicę po prostu „stocznia «Jantar»”.
Osiedle Woroszyłowo objęło teren dawnej stoczni Schichau, domy mieszkalne przy ul. Transportnej i zaułku Transportnym, a także ul. Pietrozawodską, wzdłuż której biegła jego zachodnia granica. Północna granica osiedla przebiegała wzdłuż brzegu Pregoły, wschodnia – wzdłuż potoku Towarnyj. Południowa granica nie miała żadnych istotnych punktów orientacyjnych, tam teren osiedla kończył się na podmokłym obszarze. W 1966 roku Zakład nr 820 przemianowano na Bałtycką Stocznię „Jantar”. Zespół mieszkaniowy dla robotników stoczni był w znacznym stopniu zniszczony – z 40 budynków pozostało tylko 27.
W latach 70. do osiedla Woroszyłowo doprowadzono linię tramwajową. W okresie rozkwitu kaliningradzkiego tramwaju znajdowała się tu pętla linii nr 2, 7 i 9. Pod koniec lat 80. przy stoczni „Jantar” zbudowano też pętlę linii trolejbusowej nr 5.
Okres przejścia od gospodarki planowej do rynkowej stocznia „Jantar”, podobnie jak wiele innych przedsiębiorstw regionu, przeżyła ciężko, kilkakrotnie znajdując się na granicy całkowitego wstrzymania produkcji. W 2003 r. dużą halę zakładu przekazano przedsiębiorstwu „Awtotor” do montażu samochodów. Do 2010 roku sytuacja stoczni jednak w zasadzie się poprawiła i do dziś kontynuuje ona produkcję w swoim profilu.
Torowisko tramwajowe w osiedlu Woroszyłowo zlikwidowano jako pierwsze, w 2001 roku, co zapoczątkowało kurczenie się sieci tramwajowej miasta.
W 2010 r. zlikwidowano linię trolejbusową nr 5. Po 2014 r. rozpoczęto wyburzanie domów mieszkalnych przy ul. Transportnej i w ślepym zaułku Transportnym. W 2022 r. przy tych ulicach pozostały 22 domy.
Zabytki: hale stoczni Schichau, zbiorowa mogiła żołnierzy radzieckich na terenie Bałtyckiej Stoczni „Jantar”, budynek komendantury nr 6 (ul. Transportnaja 10).
Dynamika liczby ludności: 1818 – 32, 1867 – 56, 1871 – 59, 1885 – 54, 1895 – 56, 1905 – 63, 1910 – 68 mieszkańców.
Skład ludności Contienen w 1871 r.: wszyscy 59 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 19, umiejący czytać i pisać – 19 (spośród 38 ankietowanych, 50%).
Zdjęcia: Bildarchiv Ostpreußen / bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
