W 1783 r. z głazów zbudowano nowy kościół. Otynkowany, bez wieży, o wymiarach około 32,5 na 14,5 m. Od wschodu dobudowana zakrystia, od północy i południa – kruchty. Okna i drzwi w łukach odcinkowych. Wewnątrz bardzo skromny. Za ołtarzem epitafium fundatora kościoła Pierre’a de la Cave’a z piaskowca. Ambona i ołtarz z 1785 r. Organy z 1855 r. Dzwony z 1760 i 1762 r.
Za zakrystią dobudowano ceglane mauzoleum Pierre’a de la Cave’a.
Po drugiej wojnie światowej Didlacken przemianowano na Telmanowo. Według stanu z 1988 r. kościół jest cały, jego współrzędne: 54.578155, 21.756153. Służył jako magazyn zboża. Obie kruchty i zakrystia są całe. Od zachodu w murze wybito kwadratowe drzwi. Wewnątrz wstawiono dodatkowy strop, tak że budynek miał dwie kondygnacje i strych.
W części ołtarzowej zachował się fragment epitafium Pierre’a de la Cave’a. Mauzoleum Pierre’a de la Cave’a się nie zachowało.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de i Wikipedia.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
