Początkowo nabożeństwa odprawiano w sali starego dworca Królewskiej Kolei Wschodniej. Salę poświęcono w 1863 r. Nowy, piękny ceglany kościół w stylu romańskim wzniósł Friedrich Adler w latach 1887–89. Uroczysta konsekracja odbyła się 10 listopada 1889 r. Kościół miał dwie wieże z dzwonami i wysokimi iglicami.
W członie między wieżami znajdował się główny portal. Wewnątrz gotyckie sklepienia gwiaździste na kolumnach częściowo wtopionych w ściany. Empory wąskie. Kościół miał plan krzyża.
W półkolistej części ołtarzowej z trzema parami wysokich okien znajdował się ołtarz, a na prawo od niego ambona. Naprzeciw ołtarza, nad wejściem, umieszczono organy.
W czasie działań wojennych kościół został poważnie uszkodzony. Niemal wszystkie dachy wież i nawy zostały zniszczone. Po wojnie dwie trzecie miasta wraz z kościołem przypadły wojsku. Wojskowi używali kościoła jako magazynu. W 1994 r. magazyn wywieziono. W 1996 r. budynek nie był w żaden sposób użytkowany.
W 2021 r. kościół jest opuszczony i popada w ruinę.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow (2021)
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
