Kościół parafialny zbudowano w XIV wieku. Piękna ceglana budowla w wątku gotyckim, z fryzem. Przypory. Dawna wieża o grubości murów 2,6 m.
Sam budynek ma ostrołukowe okna z bielonymi ościeżami. Bardzo piękny szczyt od wschodu. Od północy zakrystia z pięknym szczytem. Od południa taki sam szczyt ma kruchta. Wewnątrz nawa miała pięć przęseł sklepienia, później strop zrobiono łukowy, drewniany. Ambona i ołtarz z 1733 r. Organy z 1840 r.
W kościele wybuchały wielkie pożary w 1567 i 1722 r., po których go odbudowywano.
Po drugiej wojnie światowej kościół był cały, potem podupadł z powodu uszkodzenia pokrycia dachówkowego.
Do 1988 r. wykorzystywano go do celów gospodarczych. Zimą 1988 r. zbutwiałe krokwie nie wytrzymały i wschodnia część dachu runęła, a wraz z nią górna część szczytu. W 1993 r. zawaliła się pozostała część dachu.
Według stanu z 1994 r. dachy zakrystii i kruchty nie nadawały się do użytku. Niszczał także dach wieży. Od północy do kościoła dobudowano szopy. Do 2000 r. stan kościoła był katastrofalny. W 2010 r. przekazano go Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
