Cawemann zbudował tu dom myśliwski do przyjmowania znakomitych gości. Później przebudowano go na dwór, który na cześć Jerzego Wilhelma nazwano Georgenswalde, choć nazwę wiąże się także ze wsią Gerge. Za datę założenia Georgenswalde uważa się 7 lipca 1629 roku.
W XIX w. Georgenswalde było majątkiem, który od 1867 roku tworzył okręg dworski (Gutsbezirk) w powiecie Fischhausen (Primorsk, od 1939 r. część powiatu Sambia / Landkreis Samland). Do 1929 r. majątek należał do parafii Sankt Lorenz (Salskoje). W 1871 r. w Georgenswalde było sześć domów mieszkalnych, w których mieszkało 19 rodzin i jeden kawaler. 13.06.1874 okręg dworski Georgenswalde został włączony do nowo utworzonego okręgu urzędowego (Amtsbezirk) Warnicken (Lesnoje). Mieszkańcy Georgenswalde piastowali urząd zarządcy okręgu urzędowego Warnicken w latach 1897–1900 (właściciel ziemski Arthur Neumann) i 1927–33 (kapitan w stanie spoczynku Ziemer, który pełnił swoje obowiązki także po przemianowaniu okręgu urzędowego).
Na plaży w Georgenswalde.
Od połowy XIX w. Georgenswalde służyło jako miejsce wypoczynku, ale prawdziwe życie kurortowe zaczęło się tu dopiero w XX wieku.
Dworzec kolejowy w Georgenswalde.
14.07.1900 otwarto ruch na Kolei Sambijskiej (Samlandbahn), na której w Georgenswalde zbudowano stację. W 1908 roku Berliński Bank Ziemski (Landbank Berlin AG) podzielił Georgenswalde na dwie części. Pierwsza (221 ha) przypadła majątkowi, druga (75 ha) została podzielona na 400 działek pod budowę willi. Do 1910 r. zbudowano na nich 16 domów i założono wodociąg. Wtedy też, w 1908 r., zbudowano wieżę ciśnień według projektu architekta K. Fischera. Do początku I wojny światowej zbudowano nowoczesne sanatorium, rozbudowano dworzec, otwarto urząd pocztowy. Po wojnie kontynuowano budowę willi, których liczba stale rosła aż do lat 30. Domy letniskowe budowała tu głównie królewiecka klasa średnia — urzędnicy, lekarze, kupcy, artyści, wojskowi.
Wieża ciśnień w Georgenswalde.
Wille wykorzystywano najczęściej do wypoczynku zimowego, przeprowadzali się tu na stałe emeryci i ludzie starsi.
Kurhaus w Georgenswalde.
W Georgenswalde otwarto hotele i sklepy. Do 1913 r. dzieci z Georgenswalde chodziły do szkoły w Rauschen (Swietłogorsk). W 1913 roku Berliński Bank Ziemski dofinansował budowę szkoły w Georgenswalde. W tym roku zaczęło do niej chodzić 61 uczniów. W 1926 roku liczba uczniów wynosiła 80. Od 1925 r. w Georgenswalde prowadzono prace umacniające brzeg.
08.07.1926 okręg dworski Georgenswalde przekształcono w gminę wiejską o tej samej nazwie. 01.12.1928 w skład gminy wiejskiej Georgenswalde włączono wieś (kolonię) Warnicken (Lesnoje) i park leśny Schönwalde. 01.04.1929 otwarto nową parafię Rauschen (Swietłogorsk), do której zaczęła należeć gmina Georgenswalde. 18.05.1930 okręg urzędowy Warnicken przemianowano na okręg urzędowy Georgenswalde. Od chwili przemianowania aż do 1945 r. obejmował on tylko jedną gminę wiejską — Georgenswalde. Zarządzali nim miejscowi burmistrzowie, mieszkańcy Georgenswalde.
Sanatorium „Cztery Pory Roku” (Vier Jahreszeiten).
W latach III Rzeszy do Georgenswalde przeniósł się z Królewca rzeźbiarz Hermann Brachert (1890–1972).
Dom-muzeum Hermanna Bracherta.
W 1944 r. do budynków sanatoriów „Cztery Pory Roku” (Vier Jahreszeiten) i „Samlandheim” w Georgenswalde przeniesiono szpitale królewieckie. Po bombardowaniach Królewca w sierpniu 1944 roku do Georgenswalde zaczęli przeprowadzać się królewczanie, którzy mieli tu domy letniskowe, a do jesieni 1944 r. zaczęli napływać także pierwsi uchodźcy ze wschodnich rejonów prowincji.
Pierwsze przełamanie Armii Czerwonej w rejon Georgenswalde nastąpiło w lutym 1945 roku. 14.04.1945 oddziały Armii Czerwonej zajęły Georgenswalde.
Jeszcze przed oficjalnym przemianowaniem, do listopada 1946 roku, władze rejonowe wysunęły propozycję nadania Georgenswalde statusu osiedla robotniczego i przemianowania go na Wzmorjewsk, Wzmorje lub Wzmorjewskij, ale władze obwodowe nie poparły tej propozycji.
17.11.1947 Georgenswalde przemianowano na osiedle Otradnoje. W 1955 roku w Otradnoje były 143 domy. Jeszcze w 1975 r. Otradnoje miało status osiedla w granicach miasta Swietłogorsk. Do 1989 r. osiedle zostało administracyjnie całkowicie zintegrowane z miastem Swietłogorsk. W 1993 r. w domu, w którym mieszkał Hermann Brachert, otwarto jego dom-muzeum. W 2006 roku dworzec Otradnoje zamknięto i ruch pociągów do niego ustał. Obecnie oczekuje się, że budynek dworca zostanie odrestaurowany jako obiekt turystyczny.
Zabytki: dom-muzeum rzeźbiarza Hermanna Bracherta, wille z początku XX w., wieża ciśnień (1908), kompleks rozrywkowy dla rodzin „Park Epoki Bursztynu”, dworzec kolejowy (1912–13), Wilczy Wąwóz, cmentarzysko kurhanowe z epoki brązu.
Liczba ludności okręgu dworskiego i gminy Georgenswalde: 1867 – 105, 1871 – 109, 1885 – 91, 1905 – 106, 1910 – 174, 1925 – 682, 1933 – 694, 1939 – 791, 1946 – 721 mieszkańców.
Struktura ludności Georgenswalde w 1871 r.: chrześcijanie ewangelicy – 108, katolicy – 1, dzieci do 10 lat – 38, piśmienni – 46 (65%).
Dla informacji
Lista właścicieli majątku Georgenswalde
1626–76 — Caspar Cawemann i jego syn;
1677 — Henning Weydemeyer;
1778–93 — Johann Friedrich Bergau;
1793–1829 — Ernst Bergau, kalkulator kameralny;
1829–53 — Johann Friedrich Bergau, sekretarz stanu;
1753–70 — Friedrich Wilhelm Julius Bergau, skarbnik miejski;
1870–73 — Friedrich Heinrich Gaedacke, tajny radca, Adolf Aron Moses Aronson, kupiec, Gustav Simon, kupiec;
1873–78 — Friedrich Heinrich Gaedacke, tajny radca;
1878–1902 — Friedrich Heinrich Neumann, zarządca nieruchomości;
1902–07 — Arthur Neumann, zarządca nieruchomości;
1907 — Berliński Bank Ziemski;
1908–17 — Rudolf Bergau;
1917–45 — Waldemar Rade.
W opracowaniu wykorzystano zdjęcia z Archiwum Fotograficznego Prus Wschodnich i Michaiła Ogorodnikowa.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
