W XVI wieku południowe skrzydło zamku stało się kościołem ewangelickim. Wieżę dobudowano do szczytu w 1565 r. i nakryto dachem namiotowym (chorągiewka z 1760 r.). Wątek murów całego budynku jest gotycki. Prezbiterium zamknięte prosto. Przypory dostawiono później. Nawa to prawdopodobnie dawny refektarz zamkowy. Pod nawą potężne piwnice. Wokół całego kościoła nad oknami biegł ganek obronny, prowadzący do zamurowanych drzwi.
Istnieje legenda, że podziemne przejście z kościoła prowadzi do Kirpehnen (Powarowka).
Nastawa ołtarzowa z 1610 r. Ambona prawdopodobnie z 1673 r. Chrzcielnica – granitowy sześciobok w kształcie kielicha – stała w kaplicy chrzcielnej. Organy dzieła Adama Gottloba Caspariniego z 1767 r. Cmentarz w 1781 r. obsadzono lipami. Znajdował się na miejscu przedzamcza.
W czasie działań wojennych II wojny światowej w rejonie Germau toczyły się ciężkie walki. Kościół i osada mocno ucierpiały. Do 1988 r. z kościoła pozostała tylko część wschodniej ściany prezbiterium, na której widać ślady trafień kul i pocisków. Nawy praktycznie nie da się rozpoznać, wieży również. Kościół zniszczono w latach 50.–60. W latach 70. w jego miejscu wydobywano tłuczeń.
W latach 90. XX wieku resztki ruin zakonserwowano, a obok kościoła urządzono cmentarz poległych żołnierzy niemieckich.
Wszystko, co pozostało z kościoła w Germau (po lewej).
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Anton Ulbrich „Geschichte der Bildhauerkunst in Ostpreussen” oraz Michaił Ogorodnikow (2020).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
