Gilge po raz pierwszy wzmiankowane jest w 1411 roku. W 1497 roku kupiec i hodowca bydła Georg Weyse otrzymuje przywilej na otwarcie karczmy, w której uruchomiono także browar i wytwórnię sznapsa. Po 1500 r. do Gilge przesiedliło się tak wielu Litwinów, że w XVI w. dominowała tu mowa litewska. W 1679 r. w Gilge przebywał elektor Fryderyk Wilhelm. Tutaj otrzymał wiadomość o zwycięstwie swojej armii nad Szwedami. W 1707 roku w Gilge zbudowano kościół szachulcowy, który stał się parafialnym dla okolicznych wsi. W latach 1849–51 na miejscu dawnego kościoła wzniesiono ceglany w stylu neogotyckim. Później obok niego zbudowano dzwonnicę.
Rybacki proporzec Gilge.
W 1874 roku w powiecie Labiawa utworzono okręg urzędowy (Amtsbezirk) nr 14 Gilge, w skład którego weszły dwie gminy wiejskie: Gilge (Matrosowo) i Marienbruch (Sażency).
Gilge na mapie topograficznej Prus Wschodnich z początku XX wieku.
Zarządcą okręgu urzędowego w latach 1877–84 był mieszkaniec Gilge, główny inspektor graniczny D. Boywindt, następnie w latach 1884–90 dzierżawca Albert Boywindt (po czym przeniósł się do Marienbruch), a w latach 1930–45 dzierżawca z Gilge – Kratteit. W 1881 roku w skład okręgu urzędowego Gilge weszła część leśnego okręgu dworskiego Nadleśnictwo Tawellningken / Oberförsterei Tawellningken (Zapowiednoje, część), a do 1908 roku — cały leśny okręg dworski. Jednak 01.12.1935 Tawellningken wydzielono jako samodzielny okręg urzędowy. W 1929 r. do Gilge doprowadzono pierwszą drogę samochodową; wcześniej połączenie ze wsią było możliwe tylko drogą wodną. W 1933 roku uruchomiono linię autobusową Labiawa–Gilge. Przed wojną działały tu dwie fabryki (w tym największa w Prusach Wschodnich fabryka trzciny), dwie szkoły i 10 sklepów spożywczych. We wsi była przeprawa promowa, przystań i trzy wiatrowe urządzenia odwadniające.
Typowe miejscowe domki, za którymi widać żagle łodzi rybackich.
19.01.1945 rozpoczęła się ewakuacja miejscowej ludności, a 21.01.1945 osadę zajęły oddziały Armii Czerwonej.
Wiosenny widok na Matrosowkę, jak obecnie nazywa się rzeka, która dała nazwę osadzie.
17.11.1947 Gilge przemianowano na osiedle Matrosowo. Początkowo weszło w skład rady wiejskiej Zaliwino. W 1948 r. deportowano pozostałą ludność niemiecką. Od 1965 roku w radzie wiejskiej Gołowkino. W 1973 roku w osiedlu był 71 dom. W 1984 r. działał szpital. W latach 90. zamknięto dom kultury i szkołę, dzieci zaczęły dojeżdżać do szkoły w Gołowkinie.
Współrzędne osiedla: 55°00'43'' N 21°14'26'' E
Zabytki: ruiny kościoła (1849–51), cokół pomnika poległych w I wojnie światowej (lata 20. XX w.), pomnik rybaków, przedwojenny maszt nawigacyjny.
Liczba mieszkańców: 1820 – 284, 1905 – 1623, 1910 – 1566, 1933 – 1352, 1939 – 1154, 1984 – 190, 2002 – 122 mieszkańców.
Współczesne zdjęcie Michaiła Ogorodnikowa.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
