Dżuma z lat 1709–10 mocno wyludniła Prusy i w 1724 r. Fryderyk Wilhelm I zasiedlił okolice Göritten przybyszami z Nassau, Palatynatu i Wirtembergii. Większość z nich była reformowana. Kamień węgielny pod kościół położono w 1724 r. W grudniu 1725 r. go otwarto. Był to ceglany budynek o wymiarach 32,3 x 16,3 m z drewnianą wieżą. Wewnątrz każdy z dwóch jońskich pilastrów dźwigał po trzy drewniane sklepienia krzyżowe nawy głównej. Niska ambona. Organy z 1774 r., odnowione w 1838 r. Dwa dzwony, dar Fryderyka Wilhelma I, z koroną i datą 1726.
W wyniku działań wojennych w czasie I wojny światowej (1914) kościół został poważnie uszkodzony i ponownie otwarto go dopiero 25 czerwca 1925 r.
W czasie II wojny światowej kościół znalazł się pod ostrzałem i został mocno zniszczony. Na resztkach murów do dziś widać ślady trafień pocisków artyleryjskich i kul.
Stan na 1990 r.: zachodnia część kościoła jest zniszczona i rozebrana. Resztki części wschodniej przykryto dachem z eternitu. Wyłomy i okna zamurowano, budynek służy jako magazyn.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
