Grünhoff znany jest od 1322 roku jako zakonne gospodarstwo hodowli koni bojowych i roboczych. Około 1414 r. wzmiankowany jest jako Grunenhoff / Grunenhoff, po 1542 r. jako Grunhof / Grunhof, po 1565 r. jako Grunenhof / Grunenhof, od 1785 r. nosi nazwę Grünhof / Grünhof.
W 1422 r. według dokumentów zakonnych w Grünhoff trzymano 57 dużych klaczy rozpłodowych, 18 źrebiąt oraz 35 małych klaczy z 11 źrebiętami. W latach 1433–1513 Grünhoff był urzędem kameralnym (Kammeramt), który zarządzał zachodnią częścią Sambii. Do 1513 roku gospodarstwem zakonnym zarządzał pfleger (Pfleger).
Przypuszcza się, że w Grünhoff w miejscu późniejszej siedziby dworskiej znajdowała się ufortyfikowana budowla zakonna – dom zakonny (Ordenshaus). W 1623 r. na jej miejscu powstał drewniany domek myśliwski („Dom Elektora”), z którego podczas polowań korzystali elektorzy Jerzy Wilhelm i Fryderyk Wilhelm.
W 1697 r. podczas „Wielkiego Poselstwa” w Grünhoff polował Piotr I.
W latach 1697–1701 architekt Christian Eltester z Poczdamu przebudował domek myśliwski na murowany budynek w stylu klasycystycznym. W 1814 r. majątek Grünhoff został nadany za zasługi dla ojczyzny hrabiemu Friedrichowi Wilhelmowi von Bülow / Bülow, który w 1816 roku został tu pochowany. W latach 1851–54 architekt Mohr / Mohr dobudował do pałacu od strony południowej skrzydło w stylu neorenesansowym. W tym czasie obszar majątku wynosił 8700 morgów (2175 ha) ziemi, z czego 2900 morgów (725 ha) zajmowały lasy, a 700 morgów (175 ha) łąki. Osobliwością pałacu była kolekcja poroży, gromadzona przez wiele lat zarówno ze zrzutów jeleni, jak i z trofeów myśliwskich.
W XIX w. Grünhoff składał się ze wsi Königlich Grünhoff / Königlich Grünhoff i majątku Adlig Grünhoff / Adlig Grünhoff. Wieś tworzyła gminę wiejską, a majątek – okręg dworski (Gutsbezirk) w powiecie Fischhausen / Fischhausen (od 1939 r. powiat sambijski / Samland). Adlig Grünhoff i Königlich Grünhoff należały do parafii Pobethen / Pobethen (Romanowo). W skład okręgu dworskiego Adlig Grünhoff wchodziły także: wsie Alt Kupzau / Alt Kupzau (54°53'45'' N 20°21'37'' E), Neu Kupzau / Neu Kupzau (Rodniki, część), majątek Kringitten / Kringitten (54°54'57'' N 20°19'24'' E), folwarki Nautzau / Nautzau (Kowrowo), Radnicken / Radnicken (Rodniki), leśniczówka Waschke / Forsthaus Waschke (Zwiagincewo), cegielnia Grünhoff / Ziegelei Grünhoff (na terenie Kowrowa, 54°54'35'' N 20°24'01'' E). W 1874 r. w powiecie Fischhausen utworzono okręg urzędowy (Amtsbezirk) nr 33 Grünhoff, do którego weszły gmina Königlich Grünhoff (Roszczino) i dwa okręgi dworskie: Adlig Grünhoff (Roszczino) i Pokirren (Roszczino, część). Nie później niż w 1893 roku okręg dworski Pokirren przekształcono w gminę wiejską o tej samej nazwie. 23.06.1893 wieś Königlich Grünhoff utraciła samodzielność i weszła w skład gminy Pokirren. 07.10.1910 z okręgu dworskiego Grünhoff wyodrębniła się samodzielna gmina Radnicken (Rodniki). 26.09.1913 z okręgu dworskiego Grünhoff wyodrębnił się majątek Kringitten, który odtąd tworzył samodzielny okręg dworski.
30.09.1928 gminę Pokirren (Roszczino, część) połączono z okręgiem dworskim Adlig Grünhoff (Roszczino) i gminą Schupöhnen / Schupöhnen (Szumnoje) z okręgu urzędowego Woytnicken / Woytnicken (Wołodino) w nową gminę wiejską Grünhoff (Roszczino). Nowa gmina składała się z: majątku Adlig Grünhoff, wsi Schupöhnen (Szumnoje), wsi Pokirren (Roszczino, część), wsi Alt Kupzau, wsi Neu Kupzau (Rodniki, część) i cegielni Grünhoff / Ziegelei Grünhoff (na terenie Kowrowa). Gmina Grünhoff stała się jedyną jednostką okręgu urzędowego Grünhoff. Jednak już w 1930 r. do okręgu urzędowego weszły gmina Eisseln / Eisseln (Bieriegowoje) z okręgu urzędowego Pobethen (Romanowo) i gmina Michelau / Michelau (Kamienka) ze zniesionego okręgu urzędowego o tej samej nazwie. Później skład okręgu urzędowego Grünhoff już się nie zmieniał.
Przed II wojną światową w Grünhoff działały szkoła i tartak.
Pokirren był majątkiem tworzącym okręg dworski w powiecie Fischhausen / Fischhausen (od 1939 r. powiat sambijski / Samland). Majątek należał do parafii Pobethen / Pobethen (Romanowo). W 1874 r. okręg dworski Pokirren został włączony do utworzonego wówczas okręgu urzędowego Grünhoff / Grünhoff (Roszczino). Nie później niż w 1893 roku okręg dworski Pokirren przekształcono w gminę wiejską o tej samej nazwie. 23.06.1893 do gminy Pokirren weszła wieś Königlich Grünhoff (Roszczino), tworząca do tego czasu samodzielną gminę. 30.09.1928 gmina Pokirren utraciła samodzielność i została połączona z okręgiem dworskim Adlig Grünhoff (Roszczino) i gminą Schupöhnen / Schupöhnen (Szumnoje) z okręgu urzędowego Woytnicken / Woytnicken (Wołodino) w nową gminę wiejską Grünhoff (Roszczino). Przed wojną w Pokirren działał wiatrak.
30.01.1945 Grünhoff został zajęty przez wojska 26 Dywizji Strzeleckiej 54 Korpusu Strzeleckiego 43 Armii.
17.11.1947 Grünhoff przemianowano na osadę Roszczino. Pokirren nie został oficjalnie przemianowany i faktycznie stał się częścią Roszczina. Początkowo osada Roszczino weszła do sielsowietu romanowskiego. W 1955 r. w osadzie było 14 domów (w tym cztery na terenie dawnego Pokirren). Od 1959 r. w sielsowiecie wiszniowskim. W 1966 r. czworoboczny zespół budynków majątku był jeszcze cały. Pod koniec lat 90. w osadzie było 42 domy (w tym 16 domów na terenie Pokirren). W 2018 r. osada liczyła około 35 domów.
W 2022 roku dwór majątku znajduje się w końcowej fazie remontu. Szczegóły można znaleźć na stronie projektu.
Współrzędne osady: 54°54'26'' N 20°22'11'' E
Zabytki: pomnik żołnierzy radzieckich (1975, 278 osób), pałac Grünhoff, grobowiec rodowy (54°54'35'' N 20°22'47'' E, stan wymaga sprawdzenia).
Dynamika liczby ludności: 1984 – 160, 2002 – 159 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności okręgu dworskiego Adlig Grünhoff: 1905 – 447, 1910 – 343 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności połączonej gminy Grünhoff: 1925 – 473, 1933 – 513, 1939 – 472 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności gminy Pokirren: 1905 – 65, 1910 – 65 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności majątku Kringitten: 1905 – 48, 1910 – 43 mieszkańców.
Ludność Alt Kupzau: 1905 – 2 mieszkańcy.
Ludność Neu Kupzau: 1905 – 15 mieszkańców.
Ludność cegielni Grünhoff: 1905 – 8 mieszkańców.
Współczesne zdjęcia Michaiła Ogorodnikowa.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
