Pierwszy kościół zbudował w 1686 r. właściciel dóbr Heinrichswalde Wilhelm Reinhold von Hallen, któremu elektor Fryderyk Wilhelm nadał patronat nad kościołem. Już w 1691 r. kościół okazał się za mały dla parafii i patronka Rosina von Hallen zbudowała w 1694 r. nowy kościół. W 1792 r. wieżę ze względu na groźbę zawalenia rozebrano, a w 1862 r. zamknięto sam kościół.
Nowy, okazały ceglany kościół wzniesiono w latach 1867–69 w stylu neogotyckim. Podczas budowy wykorzystano części zachowanego budynku starego kościoła.
Kościół ma wysoką kwadratową wieżę z pięknym ośmiobocznym zwieńczeniem i smukłym, wysokim ceglanym hełmem, w połowie którego znajdują się cztery lukarny. Wieża i sam budynek kościoła mają piękne ostrołukowe okna, oddzielone wąskimi przyporami z fialami. Podwójne okna parteru są blendami. Część ołtarzowa ma pięcioboczne zamknięcie z przybudówkami po bokach. Od strony południowej znajduje się kruchta z pięknym szczytem.
Po wojnie kościół, podobnie jak całe miasteczko, był w doskonałym stanie.
W kościele urządzono magazyn; w 1990 r. jego stan był zadowalający. Piękne ostrołukowe okna są do połowy, a miejscami nawet w dwóch trzecich zamurowane cegłą. Na wschodnim szczycie zachował się krzyż. Piękny ceglany mur, który otaczał kościół i cmentarz, zachował się tylko częściowo. Czerwoną cegłę nie wiadomo po co pobielono wapnem. W 1993 r. kościół przekazano wspólnocie ewangelickiej, rozpoczęły się prace remontowe, gdy nieoczekiwanie postanowiono oddać go Cerkwi prawosławnej. W sierpniu 1994 r. kościół ponownie zwrócono wspólnocie ewangelickiej i od tego czasu (stan na 2005 r.) trwają w nim prace remontowe.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de (trzy górne), Michaił Ogorodnikow (2014, 2020, dwa dolne).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
