Obecny kościół zbudowano w 1737 r. Prezbiterium ma kształt półkolisty. Dobudowana od północy zakrystia także była półkolista, obok niej kruchta. Wieży brak. Fundament z głazów narzutowych. Okna w łukach półkolistych. Płaski drewniany strop.
Ambona i ołtarz z początku XVIII wieku, z czterema figurami apostołów. Konfesjonał z kolumnami korynckimi, z początku XVII wieku. Organy z 1833 r., ich twórcą był Papendick z Tylży. Dzwony z lat 1831 i 1840. Przed ołtarzem płyta nagrobna pastora Perkuhna (1709 r.).
Kościół stoi z dala od drogi i nieco na uboczu wsi. Po wojnie był nienaruszony. Zanim znaleziono dla niego zastosowanie, ucierpiał zarówno od miejscowej (napływowej) ludności, jak i od warunków klimatycznych.
Obecnie kościół częściowo służy jako magazyn, a część zajmuje być może wytwórnia asfaltu (obecnie nieczynna), o czym świadczy duża blaszana przybudówka od południa.
Okna od północy i wschodu zamurowano cegłą całkowicie, od południa – częściowo. Dach nad nawą pokryto eternitem, nad prezbiterium od południa zachowała się dachówka. Zakrystia zburzona, wejście zamurowane. Kruchta ocalała, ale wejście przerobiono na prostokątne. Częściowo zachował się cmentarz. W 2000 roku pozostały już tylko gołe mury.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
