W 1718 roku założono parafię i jednocześnie zbudowano kościół szachulcowy, który już w 1737 r. nie nadawał się do użytku.
W 1746 r. zbudowano kościół parafialny, który przetrwał do naszych czasów. Masywna otynkowana budowla. Okna w łukach półkolistych. Niewielka kruchta od północy i zakrystia od wschodu. Na dachu znajdowała się mała drewniana wieżyczka. Płaski strop z desek. Kościół miał niewielkie organy i dwa dzwony z lat 1737 i 1825.
Ołtarz i ambona były połączone. Nad niszą, która obejmuje ołtarz i ambonę, stoją: po lewej św. Katarzyna, po prawej św. Barbara, pośrodku prawdopodobnie Jan Chrzciciel.
Do kościoła prowadzi stara aleja lipowa. Po II wojnie światowej świątynia służyła jako magazyn. Północna kruchta się nie zachowała. Zakrystia od wschodu, z zapadniętym dachem, jest w stanie grożącym zawaleniem. Okna w łukach półkolistych zamurowano cegłą do rozmiaru standardowych prostokątnych ram. Dach jest „nowy”, kryty eternitem. Od wschodu można odnaleźć pozostałości cmentarza.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
