1 czerwca 1841 r. w obecności króla położono kamień węgielny pod budowlę. Budowę kościoła ukończono w 1845 r., a w lipcu tego roku został on poświęcony.
Ceglany kościół z dużą salą, bez wieży, z prostokątnym prezbiterium o sklepionym stropie. Wnętrze kościoła sprawia wrażenie bardzo wysokiego, przede wszystkim dzięki podwójnym balkonom (emporom). Strop płaski. Ołtarz prosty. Ambona po lewej stronie niszy ołtarzowej. Organy pochodzą z czasów budowy kościoła. Kościół miał dwa dzwony.
Po II wojnie światowej kościół był praktycznie nienaruszony, z wyjątkiem uszkodzonego dachu.
Długo stał nieużywany. Dach się zawalił, ściany zaczęły niszczeć. Następnie postanowiono urządzić w kościele suszarnię i magazyn zboża. Górną, uszkodzoną część ścian aż do fryzu rozebrano i przykryto nowym dachem. Nad głównym wejściem zachowała się cementowa tablica z datą 1842.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
