Wygląd zewnętrzny kościoła pozwala datować go na XIV wiek. Wieża jest ceglana, w wątku gotyckim, w dolnej części z głazów. W 1852 r. kościół nakryto nowym ostrym dachem z czterema szczytami. Nawa z głazów, narożniki ceglane. Smukłe przypory dobudowano później. Prezbiterium i zakrystia, dobudowane jeszcze później, mają masywniejsze przypory. Kruchta od strony północnej.
W 1852 r. kościół przeszedł gruntowny remont.
Nawa z przyporami składała się wewnątrz z trzech przęseł. Najpiękniejsze w Sambii sklepienia gwiaździste wspierały się na niskich wspornikach. Za ostrołukowym łukiem tęczowym, o stopień wyżej, znajdowało się dwuprzęsłowe prezbiterium ze sklepieniami gwiaździstymi. Z lewej strony do prezbiterium dobudowano niską zakrystię. Stara nastawa ołtarzowa (ołtarz) roboty norymberskiej pochodzi z początku XVI wieku. Nowa nastawa pojawiła się jednocześnie z amboną w 1708 r.
Sprzęty ołtarzowe z XVII–XVIII wieku. Kościół miał trzy dzwony z lat 1601, 1669 i 1802.
Misa chrzcielna i pomnik poległych w I wojnie światowej na cmentarzu obok kościoła.
Wiosną 1989 r. z kościoła pozostawała tylko na wpół zrujnowana wieża. Widoczne były resztki murów. Z nawy – jedynie ściana zachodnia z dwiema przyporami. W ścianie widać wejście do wieży. Wszystkie stropy wewnątrz wieży są zawalone. Na starym cmentarzu, otoczonym masywnym murem, zachował się w dobrym stanie pomnik poległych w I wojnie światowej w postaci wysokiego krzyża. Cmentarz obsadzony jest dookoła lipami. Lipami obsadzona jest też aleja centralna. Cmentarz jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem przez obecnych mieszkańców. Tuż przy murze stoi nieźle zachowany dom. Być może dawniej była to plebania, a po drugiej stronie drogi – dawna szkoła. Domów mieszkalnych w okolicy kościoła jest bardzo mało.
Zdjęcia: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Egidijus Baranauskas, Michaił Ogorodnikow.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
