Kamień węgielny pod kościół położono 14 czerwca 1907 r. A już 24 września 1908 r. odbyła się jego uroczysta konsekracja. Kościół był połączony łącznikiem z plebanią, tworząc z nią jeden zespół. Budowla to masywny gmach z cegły palonej na fundamencie z głazów, z wieżą i wielobocznym zamknięciem prezbiterium, nawiązującym do form średniowiecznych. Wnętrze tworzyły nawa główna i boczna, nakryte drewnianym, sklepionym, otynkowanym stropem. Nastawę ołtarzową, ambonę i prospekt organowy wykonano ze zwykłego drewna. Chrzcielnica stała na podstawie z piaskowca. Organy zbudowała firma Goebel z Królewca. W dzwonnicy wisiały dwa dzwony.
W czasie II wojny światowej kościół został poważnie uszkodzony. Zniszczone zostały wieża i dach. Po wojnie budynek nie był w żaden sposób użytkowany.
Mury szybko niszczały. Do 1990 r. zachowała się tylko bryła kościoła. Przed wejściem wisiała tablica z piaskowca z krucyfiksem, napisem i herbem przedstawiającym orła.
Plebania pozostała praktycznie nienaruszona. W latach 90. XX w. kościół, łącznik prowadzący z niego do plebanii i dom parafialny rozebrano na cegłę. Do 2008 r. zostały tylko niewielkie fragmenty murów. Zachowała się jedynie plebania, w której część pomieszczeń wykorzystywano na wiejski klub.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
