Kościół, jak większość kościołów katolickich z tego okresu, zbudowano w stylu neogotyckim, z wysuniętą na południowy zachód wieżą z profilowanym portalem. Budynek kościoła ma schodkowe przypory. Szczyt północno-wschodni ma ślepe okna. Na kalenicy dachu znajduje się piękna sygnaturka kryta miedzią.
Wewnątrz sklepione stropy wspierają się na kolumnach oddzielających nawę główną od bocznych. Pięknie wykonany ołtarz, a po jego lewej stronie ambona. Naprzeciwko ołtarza znajdowały się organy. Kościół miał dzwon.
Po zakończeniu drugiej wojny światowej kościół był nienaruszony i urządzono w nim magazyn wojskowy.
Przez cały okres powojenny aż do lat 90., kiedy przekazano go Kościołowi rzymskokatolickiemu, nie przeszedł żadnego remontu zewnętrznego. Jedynie wewnątrz pobielono stropy i ściany. Spod warstwy wapna prześwitywała polichromia. Iglica wieży była najbardziej zniszczoną częścią kościoła.
Obecnie w budynku mieści się rzymskokatolicki Kościół św. Brunona z Kwerfurtu.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de i Michaił Ogorodnikow (na dole).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
