Tuż obok kościoła, na północ od niego, znajduje się sztucznie usypane wzgórze (zob. niżej), na którym stał pogański gród. Kronikarz zakonny Piotr z Dusburga (Peter von Dusburg) identyfikuje go jako Kattow – miejsce, w którym leżał gród zwany Otolichin. Zniszczył go Zakon Krzyżacki w 1274 r.
Pierwszy kościół zbudowano tu w 1589 r. Drugi – w 1755 r. za pieniądze króla. Spłonął w 1805 r. Ostatni kościół zbudowano w 1811 r. z głazów i cegły, bez wieży, z wolno stojącą drewnianą dzwonnicą od strony zachodniej.
Kościół bardzo prosty, z wejściami od zachodu i południa, zakrystią od wschodu. Z dużymi górnymi oknami w łukach półkolistych i niewielkimi parami okien u dołu. Organy z ornamentem w stylu rokoko (1821). Ołtarz połączony z amboną. Sprzęty liturgiczne: kielich – mieszanka gotyku i renesansu; puszka na hostie z krucyfiksem na wieczku, z datą 1638.
Kościół przetrwał II wojnę światową.
Później służył jako pomieszczenie magazynowe. Dla ułatwienia rozładunku w ścianie południowej wybito duży podłużny otwór. W latach 80. kościół został porzucony i częściowo zniszczony. W 1990 r. zachowały się szczyt zachodni i częściowo ściany północna i południowa. Ścianę wschodnią z zakrystią rozebrano.
W 1992 r. kościół całkowicie rozebrano.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
