Wieżę zbudowano w latach 1881–84. Ceglany otynkowany budynek, część ołtarzowa i zakrystia od wschodu, kruchta od północy. Okna w półkolistych otworach z prostokątnym obramieniem. Sprzęty kościelne: kielich na sześciu nóżkach z 1659 r.; taca na ofiary; srebrny, wewnątrz złocony kielich roboty tylżyckiej z 1763 r., do niego taca; łyżeczka z inicjałami, koroną i datą 1677. Rosyjski uroczysty ornat, pozostałość po wojnie siedmioletniej. Ornat był przy kołnierzu wyszywany ornamentem.
Po pożarze w 1904 r. kościół odrestaurowano i 9 grudnia 1906 r. ponownie poświęcono. Pojawiły się nowe organy. Ołtarz z XVII i XVIII wieku. Trzy dzwony.
Tymczasowy kościół w Kaukehmen (1905).
W 1947 r. kościół był nienaruszony, działały organy. Potem zaczęto go używać jako magazynu, a wieżę kościelną – jako wieży ciśnień. W latach 80. zawalił się dach kościoła. Górna część iglicy wieży została zniszczona jeszcze wcześniej, podczas zdejmowania krzyża.
Stan w 1990 roku: główny budynek kościoła bez dachu, zachowały się tylko mury. Kruchta również bez dachu. We względnym porządku są tylko zakrystia i pięciokondygnacyjna wieża. Od południa do kościoła dobudowano budynek magazynowy.
W 1992 r. wykonano nowy dach; kościół przez długi czas nie był używany, ale do 2000 r. przystosowano go do przechowywania maszyn rolniczych. W 2010 r. opracowano projekt restauracji kościoła dla Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
