Iljiczowo (niem. Kelladden / Kelladden (od 1938 r. Waldwinkel / Waldwinkel), Szerszantinnen / Szerszantinnen (od 1936 r. Scherschantinnen, od 1938 r. Kleinwaldwinkel / Kleinwaldwinkel),
Kelladden założono w 1540 roku. W 1785 r. wzmiankowany jest jako Kellodden / Kellodden. W 1871 r. figuruje w dokumentach pod nazwą Kelladen / Kelladen. W XIX w. Kelladden był wsią, która od 1818 r. tworzyła gminę wiejską w powiecie Labiawa / Labiau (Polessk). Wieś należała do parafii Laukischken / Laukischken (Saranskoje). W 1871 roku wieś Kelladden liczyła 71 zagród (gospodarstw), w których mieszkało 111 rodzin i 1 kawaler. 09.04.1874 gmina wiejska Kelladden została włączona do utworzonego wówczas okręgu urzędowego (Amtsbezirk) Laukischken / Laukischken (Saranskoje). W 1890 r. w Kelladden otwarto szkołę dwuklasową, która działała aż do II wojny światowej. Na początku XX w. w Kelladden otwarto zajazd. 01.04.1938 do gminy Kelladden włączono wieś Szerszantinnen (Iljiczowo, część), stanowiącą wcześniej samodzielną gminę. W latach przedwojennych we wsi działały firma budowlana, tartak i trzy kuźnie.
Dom gościnny w Waldwinkel nosił nazwę Tollkühn (Gasthaus Tollkühn).
Według spisu z 1938 r. w gminie Kelladden było 93 konie, 151 sztuk bydła i 250 świń. Głównym zajęciem ludności była uprawa zbóż, sadownictwo i warzywnictwo.
Waldwinkel na niemieckiej mapie topograficznej z początku XX w.
Szerszantinnen był wsią tworzącą gminę wiejską w powiecie Labiawa / Labiau (Polessk). Wieś należała do parafii Laukischken / Laukischken (Saranskoje). W 1871 roku w Szerszantinnen było pięć gospodarstw, w których mieszkało siedem rodzin. 09.04.1874 gmina wiejska Szerszantinnen została włączona do utworzonego wówczas okręgu urzędowego Laukischken / Laukischken (Saranskoje). 01.04.1938 gmina Szerszantinnen utraciła samodzielność i weszła w skład gminy Kelladden (Iljiczowo).
Nadleśnictwo Pfeil tworzyło leśny okręg dworski o tej samej nazwie w powiecie Labiawa (Polessk). W skład leśnego okręgu dworskiego oprócz samego nadleśnictwa Pfeil wchodziły w 1871 r.: leśnictwo Lucknojen / Försterei Lucknojen (od 1938 r. leśnictwo Neuenrode / Neuenrode, 54°52'04'' N 21°18'45'' E) oraz dzierżawione czasowo kolonie leśne (Forst-Zeitpacht-Colonien) Neuheidendorf / Neuheidendorf (Razino, część), Neusussemilken / Neusussemilken (Tarasowka, część) i Wilhelmsrode / Wilhelmsrode (Klimowka). W samym nadleśnictwie był jeden dom mieszkalny, który służył jednocześnie za kancelarię. 09.04.1874 w powiecie Labiawa utworzono okręg urzędowy nr 31 Pfeil, do którego weszły gmina wiejska Lucknojen / Lucknojen (od 1938 r. Neuenrode / Neuenrode, Zapowiedniki) i leśny okręg dworski Pfeil.
Leśny okręg dworski Pfeil był w tym czasie ogromnym, porośniętym lasem obszarem.
W jego skład wchodziły nadleśnictwo Pfeil, leśniczówka Schweizut / Forsthaus Schweizut (od 1938 r. leśniczówka Wildhügel / Wildhügel), leśniczówka Sussemilken / Forsthaus Sussemilken (od 1938 r. leśniczówka Friedrichsrode / Friedrichsrode), leśniczówka Juwendt / Forsthaus Juwendt (od 1938 r. leśniczówka Grabenwald / Grabenwald) oraz kolonie leśne: Wilhelmsrode (Klimowka), Alt Sussemilken (Tarasowka, część), Neu Sussemilken (Tarasowka, część), Alt Heidendorf (Razino, część), Neu Heidendorf (Razino, część), Eversdorf / Eversdorf (Tarasowka, część). W latach 80. XIX w. z leśnego okręgu dworskiego Pfeil wyodrębniła się gmina wiejska Alt Sussemilken (Tarasowka, część), a 19.09.1887 z okręgu dworskiego wystąpiła także kolonia leśna Alt Heidendorf (Razino), która odtąd tworzyła samodzielną gminę wiejską. W późniejszym okresie obszar leśnego okręgu dworskiego Pfeil kilkakrotnie się zmniejszał, a działki leśne przechodziły na rzecz gmin wiejskich i innych leśnych okręgów dworskich.
W 1925 roku zarząd nadleśnictwa objął jeden z najlepszych w Niemczech specjalistów od łosi, Hans Kramer / Kramer (1896–1982). W okresie jego kierownictwa przeprowadzono znaczne prace nad nawadnianiem działek leśnych i odbudową populacji łosi. W czasach III Rzeszy nadleśnictwo Pfeil wielokrotnie odwiedzał Hermann Göring.
Niemiecki talerz z alfabetem z ekspozycji muzeum „Stara niemiecka szkoła Waldwinkel”.
22.01.1945 wsie Kelladden i Szerszantinnen zostały zajęte przez żołnierzy 126 Dywizji Strzeleckiej. (płk F.A. Safronow, 1900–45).
Muzeum „Stara niemiecka szkoła Waldwinkel” w Iljiczowie (2021) .
31.08.1946 do Kelladden przybyli pierwsi przesiedleńcy. Zaledwie dwa dni później, 02.09.1946, w Kelladden otwarto szkołę radziecką. 01.04.1947 do Kelladden doprowadzono łączność telefoniczną.
17.06.1947 Kelladden i Szerszantinnen połączono i przemianowano na osadę Iljiczowo. Wtedy też utworzono sielsowiet iljiczowski. W 1948 roku osadę zelektryfikowano. W 1949 r. w domach kołchoźników zaczął działać radiowęzeł. W 1950 r. w budynku dawnego zajazdu otwarto wiejski dom kultury. W 1954 roku sielsowiet iljiczowski zlikwidowano, a osada została podporządkowana sielsowietowi saranskiemu. W latach 1973 i 1975 w osadzie było 58 domów. W 1977 r. szkołę w Iljiczowie zamknięto. Na 2011 r. w osadzie było 63 domy (w tym dziewięć dwurodzinnych i jeden wielorodzinny). Mniej więcej w tym samym czasie zamknięto osiedlowy dom kultury. W 2012 roku w budynku starej niemieckiej szkoły otwarto muzeum.
Zabytki: muzeum „Stara niemiecka szkoła Waldwinkel” (od 2012 r.), zbiorowa mogiła żołnierzy radzieckich (125 osób, pomnik z 1948 r.), kamień pamiątkowy nadleśniczego Hansa Kramera przy budynku muzeum (2013).
Dynamika liczby ludności: 1985 – 190, 2002 – 212, 2010 – 272 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności gminy Kelladden: 1867 – 556, 1871 – 561, 1885 – 731, 1905 – 653, 1910 – 629, 1925 – 539, 1939 – 607 mieszkańców.
Dynamika liczby ludności Szerszantinnen: 1867 – 37, 1871 – 45, 1905 – 82, 1910 – 86 mieszkańców.
Liczba ludności nadleśnictwa Pfeil: 1905 – 4 mieszkańcy.
Skład ludności Kelladden w 1871 r.: wszyscy 561 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 152, umiejący czytać i pisać – 164 (40%), obłąkani – 3.
Skład ludności Szerszantinnen w 1871 r.: wszyscy 45 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 12, umiejący czytać i pisać – 14 (42%).
Informacje dodatkowe
Dynamika liczby ludności leśnego okręgu dworskiego Pfeil: 1867 – 301, 1871 – 631, 1885 – 826, 1905 – 967, 1910 – 955, 1925 – 861, 1933 – 846, 1939 – 240 mieszkańców.
Liczba ludności leśnictwa Lucknojen: 1905 – 8 mieszkańców.
Liczba ludności leśniczówki Schweizut: 1905 – 4 mieszkańcy.
Liczba ludności leśniczówki Sussemilken: 1905 – 6 mieszkańców.
Liczba ludności leśniczówki Juwendt: 1905 – 5 mieszkańców.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
