Wieża, nawa i prezbiterium są ceglane. Później do nawy od północy dobudowano dwukondygnacyjną kruchtę, a do prezbiterium od wschodu – zakrystię. Wieża stoi na wysokim fundamencie z kamieni polnych. Między przyporami nawy i prezbiterium po jednym oknie, po obu stronach okien po jednej blendzie. Wątek murów wszystkich części kościoła jest gotycki. Nawa składa się z trzech przęseł. Ambona z 1684 r. dłuta Christiana Klodseya. W prezbiterium nad łukiem tęczowym wisiały hełm, rękawice, ostrogi, szpada i inne elementy rycerskiego rynsztunku. Rynsztunek zdobił herb rodu von Oppen. Na cmentarzu obok kościoła znajdował się grób ministra stanu Heinricha Theodora von Schöna (1773–1836) z granitowym kamieniem.
W ateistycznych latach powojennych kościół służył jako magazyn. Wieża stała bez dachu, częściowo zniszczona, zapewne jeszcze w 1945 r. O tym, że była ostrzeliwana, przypominał ślad po trafieniu pociskiem w południowo-wschodnią część prezbiterium.
Stary dach prezbiterium i nawy nie zachował się i został odbudowany mniej więcej o połowę niższy. W dobudowanej od wschodu zakrystii wybito kwadratowe drzwi. Północna kruchta była zniszczona, z dwóch kondygnacji pozostała jedna. Przy wieży, na północnej przyporze, umocowana była płyta nagrobna z XVIII w. W 1988 r. jeszcze wisiała, lecz już w 1989 r. była zerwana i leżała na ziemi napisem w dół. Z cmentarza otaczającego kościół nic nie pozostało. Wzdłuż północnej strony poprowadzono asfaltową drogę, od południa – podwórze, ogrodzone płotem i również wyasfaltowane.
Od 1994 r. kościół przekazano stowarzyszeniu „Zabytki Królewca” na centrum turystyczne.
W 2010 roku kościół w Arnau przekazano Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.
Przeprowadzono pomiary i przygotowania do restauracji. W 1998 r. ze środków niemieckiej organizacji „Kuratorium Arnau” rozpoczęto prace restauracyjne.
W 2008 roku kościół przekazano Kaliningradzkiemu Muzeum Historyczno-Artystycznemu, lecz już w połowie 2010 roku ponownie zmienił właściciela, trafiając do kaliningradzkiej eparchii Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, po czym utworzono w nim parafię pod wezwaniem świętej wielkiej męczennicy Katarzyny, a w 2019 roku – żeński monaster pod wezwaniem tej samej świętej.
Zdjęcia utraconych średniowiecznych fresków kościoła w Arnau można obejrzeć na stronie Deutsche Fotothek.
Zdjęcia: Bildarchiv Ostpreußen;
Anton Ulbrich «Geschichte der Bildhauerkunst in Ostpreussen»;
Michaił Ogorodnikow (2016).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
