Ceglana budowla w stylu gotyckim z wydłużoną, smukłą wieżą. Projekt kościoła wykonał niejaki Bergmann z Kętrzyna (Rastenburga). Wewnątrz wzdłuż ścian znajdowały się empory. Ambona i ołtarz były dziełem Kuntzscha z Wernigerode. Organy zbudował Nowak z Królewca. Kościół miał dwa dzwony.
Po wojnie kościół był w doskonałym stanie i do 1965 r. szkoła używała go jako magazynu i do innych celów gospodarczych. Dzwon zdjęto i używano w kołchozie do celów przeciwpożarowych. Później sprzedano go na Litwę.
W latach 1965–66 zdjęto hełm wieży z krzyżem i przebudowano dach. Wnętrze kościoła wykorzystywano jako szkolną salę gimnastyczną. Następnie dobudowano pomieszczenie dla szkoły podstawowej.
Stan z 1990 r.: wysoki dach kościoła jest zniszczony, a obecny, kryty eternitem, jest niższy o mniej więcej siedem metrów. Wieża nie ma hełmu i jest przykryta niemal płaskim dachem dwuspadowym. Z obu stron niszy ołtarzowej znajdują się przybudówki.
Od 2000 roku świątynię wykorzystuje jako salę gimnastyczną szkoła w Mozyrze, znajdująca się po drugiej stronie drogi. W latach 20. XXI wieku budynek dawnego kościoła stał się schronieniem dla odrestaurowanego zegara z miejscowego dworca kolejowego, który w swoim dawnym miejscu mógłby paść ofiarą wandali.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
