Typowa sambijska budowla kościelna z cegły, która zachowała ducha właściwego okresowi krzyżackiemu.
Z niską wieżą, wąskim prezbiterium, zakrystią i kruchtą od północy. Gzymsy jak w kościele w Arnau. Okna przeplatają się z dużymi blendami (ślepymi oknami – przyp. aut.). Schodkowe przypory.
Trzykondygnacyjną wieżę zbudowano w dwóch etapach. Dolną część w XV wieku. Ośmioboczny dach wieży pokryto w dziewiętnastym stuleciu zieloną glazurowaną dachówką. Niewielka nawa ze sklepieniami krzyżowymi pochodziła prawdopodobnie z ostatniej tercji XIV wieku.
Nawa kościoła w Kremitten.
Ambona z 1694 r. Organy z 1872 r., dzieło mistrza Rohna z Ornety, miały 26 głosów o mocnym, lecz miękkim brzmieniu. Oba dzwony z 1855 r.
Kościół w Kremitten.
W jakim stanie był kościół zaraz po II wojnie światowej – nie wiadomo. Jednak w latach 70. XX wieku stały jeszcze mury, których pod koniec tej dekady już nie było. Około 1980 r. resztki kościoła wysadzili wojskowi, by pozyskać cegłę.
Gniazdo bocianie, które znajdowało się na wieży, przeniesiono na drzewo. W 1990 r. z kościoła pozostał tylko jeden ceglany blok i trochę gruzu.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
