Ocalał podczas wszystkich pożarów miasta w latach 1414, 1634 i 1818. Ocalał we wszystkich wojnach lat 1454–66, w wojnie siedmioletniej i w wojnach napoleońskich 1807 r., a zniszczony został dopiero podczas ostatniej wojny, w 1945 r.
Nawa o wymiarach 33 x 14,5 m. Zwężające się ku wschodowi, prosto zamknięte prezbiterium z XIV wieku. Wejście od północy (1845 r.), od południa do prezbiterium przylegała zakrystia (z okresu pośredniowiecznego). Kościół wielokrotnie przebudowywano. Czworoboczna wieża zachodnia – ceglana, na fundamencie z głazów z XIV wieku. Górna ośmioboczna część – z 1590 r., zgrabny dach wieży – z 1715 r., odrestaurowany w 1735 r. Niewielkie przypory. Wewnątrz kościoła drewniane sklepienia krzyżowe z 1583 r., restaurowane w 1687 r. Bogaty wystrój w stylu barokowym.
Ołtarz – 1690 r., konfesjonał – 1692 r., ambona – 1589 r. Trzy dzwony.
Podczas działań wojennych w 1945 r. kościół został poważnie zniszczony.
Po wojnie stały jeszcze mury. W latach 60. wojsko prowadziło wykopaliska wewnątrz kościoła i badało piwnice (krypty).
Do 2002 r. z kościoła pozostały jedynie część wieży i fragmenty murów prezbiterium.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
