Kościół był potężną gotycką budowlą ceglaną, wzniesioną w XIV wieku na fundamencie z głazów. Wymiary 14 x 12,5 m. Północna część nawy prawie w całości z głazów, z ceglanymi narożnikami. Kwadratowa czterokondygnacyjna wieża z dwiema późniejszymi przyporami od strony zachodniej. Dach namiotowy. W ścianie zamykającej prezbiterium znajdowały się małe podwójne drzwi. Nieco później niż nawę zbudowano przybudówkę od strony południowo-zachodniej. Zakrystię od północnego wschodu dobudowano jeszcze później. Nawa składa się z pięciu przęseł. Bardzo wąski łuk tęczowy. Prezbiterium miało dwunastodzielne sklepienie gwiaździste. W 1676 roku pojawiła się nowa rzeźbiona nastawa ołtarzowa (rzeźbiarz Pfeffer). Ambona z 1690 r. Chrzcielnica z 1690 r. Organy z 1881 r. (mistrz Terletzki z Królewca) w stylu barokowym. Empora z 1643 r. Strop pomalowano w 1703 roku.
W 1945 roku, podczas ciężkich walk o górę Galtgarben, która wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk, ucierpiał również kościół w Kumehnen, położony dwa kilometry na północny wschód od niej.
Po wojnie kościół służył jako magazyn na potrzeby rolnictwa. We wschodniej części prezbiterium wybito kwadratowe dwuskrzydłowe wrota dla wjazdu pojazdów. Wieża jest w stanie awaryjnym. Przybudówka południowo-zachodnia jest zniszczona. Kruchta od północy rozebrana. Piękne gotyckie drzwi zamurowano. Zakrystia także się nie zachowała. Krokwie zgniły i północna ściana prezbiterium się rozpada. Północno-wschodni narożnik nawy z powodu braku rynny również popadł w ruinę. Od 1995 r. budynek jest nieużytkowany i stopniowo niszczeje.
Częściowo zrujnowany kościół upodobały sobie bociany: aż trzy rodziny tych wdzięcznych ptaków co roku wiosną wracają do Kumaczewa, by złożyć tu jaja i wychować potomstwo.
Czyn społeczny pod murami kościoła. Fot. © Strażnicy ruin (@ruin.keepers)
Zdjęcia powyżej: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
