Kummerau po raz pierwszy wzmiankowano w 1337 roku. Nazwa wsi zmieniała się z Cumraw (1540) na Kumeraw (po 1540) i Cummerau (1785).
W 1785 roku Kummerau sklasyfikowano jako „królewską wieś szarwarkową” (Königlich Schaarwerkdorf) z dziesięcioma gospodarstwami domowymi. Do 1818 roku liczba gospodarstw się nie zmieniła, ale sama wieś uzyskała status „królewskiej wsi wysokoczynszowej” (Königlich Hochzinsdorf).
W XIX wieku Kummerau było wsią, tworzącą od 1818 roku gminę wiejską w powiecie ziemskim Königsberg / Königsberg (od 1939 połączonym w powiat ziemski Samland / Samland). Wieś należała do parafii Quednau / Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). W 1871 roku w Kummerau było 10 domów mieszkalnych, w których mieszkało 10 rodzin. 30.04.1874 gminę wiejską Kummerau włączono do utworzonego okręgu urzędowego (Amtsbezirk) Quednau (Kaliningrad, osiedle Siewiernaja Gora). 18.05.1903 w skład gminy Kummerau weszła dopiero co założona posiadłość Charlottenwiese / Charlottenwiese (54°44'40'' szer. płn. 20°34'48'' dł. wsch.). 19.06.1927 gminę wiejską Kummerau zlikwidowano, a samą wieś włączono do Królewca.
29.07.1948 decyzją Kaliningradzkiego Miejskiego Komitetu Wykonawczego Kummerau przemianowano na Orudijnyj Gorodok, który był częścią rejonu leningradzkiego Kaliningradu.
Kummerau na aktualnej mapie Kaliningradu.
Nową decyzją z 18.08.1949 Kummerau (Orudijnyj Gorodok) jeszcze raz przemianowano – na osiedle Aleksandro-Newskoje w tymże rejonie leningradzkim. Jednak w październiku 1950 roku osiedle Aleksandro-Newskoje stało się ośrodkiem sielsowietu Kutuzowo w rejonie gurjewskim, tzn. z osiedla miejskiego przekształciło się w zwykłe. Sytuację z osiedlem i jego statusem skomplikowało to, że miejski komitet wykonawczy swego czasu nazwał osiedlem Aleksandro-Newskoje nieco większy obszar, niż zajmowało w Królewcu Kummerau, w szczególności znalazł się w nim rejon między Kummerau a Rothensteinem / Rothenstein. Dlatego samodzielnym osiedlem stała się tylko część Aleksandro-Newskiego, na wschód od ulic Orudijnej i Starosapiornej. Pozostała część stała się osiedlem miejskim Aleksandro-Newskoje (później Newskoje).
W 1955 roku w Newskim działał sowchoz warzywniczy nr 25. Wtedy też, w latach 50., na północ od osiedla poprowadzono techniczną bocznicę kolejową od stacji „Kutuzowo-Nowoje” do Kombinatu Celulozowo-Papierniczego nr 1 (CBK-1). Nie później niż w 1975 roku osiedle przemianowano z Aleksandro-Newskoje na Newskoje. Na rok 2011 w osiedlu było 250 gospodarstw. Pod koniec lat 2010. w osiedlu rozpoczęła się masowa budowa domów wielorodzinnych i prywatnych, dzięki czemu liczba ludności osiedla wzrosła 2,5-krotnie.
W 2020 roku Newskoje pod względem charakteru zabudowy i trybu życia mieszkańców było częścią Kaliningradu, ale prawnie w tym czasie nadal pozostawało samodzielną miejscowością o statusie osiedla. Znaczną część terytorium Newskiego zajmuje strefa przemysłowa, gdzie znajdują się przedsiębiorstwa, magazyny i centra handlowe.
Dynamika liczby ludności: 1818 – 77, 1867 – 114, 1871 – 97, 1885 – 113, 1905 – 105, 2002 – 695, 2010 – 792, 2010 – 787, 2012 – 840 mieszkańców.
Struktura ludności Kummerau w 1871: wszyscy 97 – chrześcijanie ewangelicy, dzieci do 10 lat – 19, piśmienni – 68 (spośród 76 ankietowanych, 89%).
Struktura ludności osiedla Newskoje w 2010: Struktura ludności: mężczyźni – 378, kobiety – 409, dzieci – 144 (w tym 86 – uczniowie), emeryci – 159, osoby niepełnosprawne – 42.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
