Pierwszy kościół zbudowano tu prawdopodobnie jeszcze za księcia Albrechta, w latach 1544–89. W 1743 r., za Fryderyka Wilhelma II, wzniesiono ten, który w postaci ruiny przetrwał do naszych czasów. Konsekrowano go 23 czerwca 1743 r. Prosta czworoboczna budowla z głazów z ceglanymi narożnikami i szczytami, z drewnianą wieżyczką na dachu.
Na wieżyczce znajdowała się cynkowa iglica z kulą i żeliwną chorągiewką z monogramem „FR”.
Otwory okienne w półkolistych złoconych łukach. Kruchta pośrodku ściany południowej. Wewnątrz płaskie drewniane stropy. Ambona i ołtarz połączone, wzdłuż ścian potężne empory (balkony). Na 300-lecie (1886 r.) kościół otrzymał organy, dzwon i krucyfiks na ołtarz (A. Boetticher). Kamienna chrzcielnica i sprzęty liturgiczne z 1900 r. Organy i dwa dzwony z 1922 r. (W. Hubatsch).
Po zakończeniu działań wojennych II wojny światowej kościół był cały. Służył jako magazyn. Wieżyczka się nie zachowała. Przybudówki od zachodu i wschodu również się nie zachowały. Dach wyremontowano i pokryto dachówką. Szczyt wschodni był zniszczony i odtworzono go z drewna. W 1998 r. dach się zawalił, w 2002 r. zachowały się tylko mury.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
