Dwie dolne kondygnacje wieży pochodzą jeszcze z czasów krzyżackich, są zbudowane z cegły i kamienia polnego w wątku gotyckim. Na drugiej kondygnacji z trzech stron cztery ostrołukowe ślepe okna, wyżej był mur pruski i dach namiotowy kryty dachówką karpiówką.
Na iglicy wieży była chorągiewka. Sama budowla jest ceglana, przemieszana z kamieniem polnym, w wątku gotyckim.
Na szczycie zachodnim (wschodnim?) pięknie profilowane lizeny. Wschodni szczyt nawy z siedmioma ostrołukowymi niszami. Od południa w prezbiterium dwa dawne okna w łukach półkolistych. Od północy brak okien. Wschodni szczyt prezbiterium z trzema bielonymi ślepymi oknami. Pomiędzy prostokątnymi żebrami zwieńczonymi sterczynami. Zakrystia dobudowana do prezbiterium od północy. Sklepienie krzyżowe. Wokół nawy i prezbiterium cztery przypory. Nowa kruchta w północnej części nawy. Piękna ambona z 1633 r. Organy z 1853 r. Na cmentarzu, po wschodniej stronie prezbiterium, dwie lipy, równie stare jak sam kościół.
Po zakończeniu działań wojennych II wojny światowej kościół był nienaruszony.
W 1990 r. szachulcowa część wieży już nie istniała, dwie ceglane kondygnacje nakryto najprostszym dachem z eternitu. Z braku opieki kościół szybko niszczał. Zakrystię od północnej strony prezbiterium rozebrano. Nowa kruchta od północy nawy jest również całkowicie zniszczona, przejścia z zakrystii do prezbiterium i z kruchty do nawy zamurowano. Północno-wschodni narożnik nawy rozpadł się z powodu zbutwiałego dachu i osypującej się dachówki.
Do południowej strony kościoła dobudowano drewniane zabudowania. Kościół był używany na potrzeby rolnictwa.
Od 1993 r. jest opuszczony i niszczał dalej; odkryte na ścianach średniowieczne freski i publikacje o nich w prasie nie uratowały zabytku. Obecnie zachowały się tylko fragmenty murów.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
