Autorem projektu był architekt Friedrich Heitmann. Wzniesiony kościół zbudowano w stylu romańskim z wieżą od północnego wschodu, zwieńczoną iglicą. Od zachodu kościół miał kruchtę, nad którą znajdowała się płaskorzeźba z postacią siedzącego Chrystusa. Strona północna miała trzy szczyty i wieżyczkę z iglicą. Od północy i południa budowla miała przypory.
Górne okna po stronie południowej miały piękne witraże autorstwa profesora Lippemanna. Wewnątrz kościół miał sklepiony strop. Ołtarz znajdował się po stronie wschodniej i miał duży, piękny baldachim, za którym znajdował się obraz mozaikowy zatytułowany „Jerozolima”. Na prawo od ołtarza stała rzeźbiona drewniana ambona, z której pastor wygłaszał kazania. Po lewej znajdowała się loża cesarska. Organy umieszczono w zachodniej części kościoła. Zbudował je mistrz z Królewca nazwiskiem Terletzki.
Kościół miał trzy dzwony. Gmina kościelna tego kościoła 1 lipca 1902 r. oddzieliła się od gminy Altstadt i stała się samodzielna. Obejmowała dzielnice: Amalienau, Mittelhufen i Neue Bleiche.
Para królewska uczestniczy w poświęceniu kościoła 9 września 1901 roku.
W czasie działań wojennych II wojny światowej kościół został uszkodzony. W okresie powojennym odprawiano w nim nabożeństwa dla ludności niemieckiej. Zimą nabożeństwa odbywały się w stojącym obok domu parafialnym. Po wysiedleniu Niemców administracja utworzonego Parku Kultury i Wypoczynku używała go jako magazynu. Do 1958 r. kościół nie miał dachu, zastępował go sklepiony strop. Iglice wież i dachy przybudówek były poważnie zniszczone. Stojące na południe od kościoła budynek domu parafialnego i dom pastora całkowicie rozebrano, a ślady tych budowli zniknęły.
Kościół Pamięci Królowej Luizy w pierwszych latach powojennych.
W 1958 roku planowano odbudować kościół i wykorzystać go jako kino miejskie.
Jednak projekt opracowano dopiero w 1970 r., i to już jako teatr lalek. W 1971 r. przystąpiono do budowy, a w 1976 r. ją zakończono. Iglice wież i dach pokryto blachą miedzianą. Parterowa przybudówka od strony południowej stała się dwukondygnacyjna. Posąg siedzącego Chrystusa zniknął. Na kalenicy dachu umieszczono małą wieżyczkę z iglicą. Na głównej wieży odtworzono zegar.
Wewnątrz, na miejscu ołtarza, jest hol. Wnętrze podzielono na dwie kondygnacje. Na górnej kondygnacji znajduje się sala teatru lalek. Na dole szatnia i pomieszczenia pomocnicze. Potrójne okna od strony południowej zamurowano.
Obecnie Kościół Pamięci Królowej Luizy jako teatr lalek wchodzi w skład zespołu parkowego, który częściowo znajduje się na miejscu cmentarza.
Współczesne zdjęcie: Michaił Ogorodnikow.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
