Budowla bez prezbiterium, ceglana, wzorowana na kościołach krzyżackich; wymiary 38,2 x 18,8 m. Dach dwuspadowy. Na ścianie zachodniej wzór muru w romby. Wieża od zachodu z ukośnie ustawionymi narożnymi przyporami schodkowymi. Ostrołukowe okna i drzwi. Przy budowie kościoła zużyto (według rękopisu Henniga) 361400 cegieł i 2920 ton wapna.
W 1724 r. kościół płonął, ale udało się go uratować. W latach 1727 i 1757 wieżę częściowo przebudowano, a w 1832 r. wzniesiono nowy hełm. W latach 1936–1939 kościół odrestaurowano z zewnątrz.
Wewnątrz kościół był trzynawowy. Dwa rzędy smukłych ośmiobocznych drewnianych kolumn podtrzymywały płaski strop, pomalowany przez M. Weigermanna w latach 1644–1653.
Ołtarz z lat 1622–24. Wspaniała ambona z 1618 r. dzieła Philippa Westphala, znanego w Prusach Wschodnich mistrza. Ostatnie organy zbudowano w 1898 r. Kościół miał trzy dzwony.
Kościół przetrwał drugą wojnę światową niemal bez uszkodzeń. Po wojnie stał do końca lat 40., po czym zburzono hełm wieży.
W latach 50. rozebrano część wieży. Wnętrze kościoła wykorzystywano jako halę kombinatu przemysłu drzewnego.
W 1964 r. ogólny stan kościoła był zadowalający, choć zaniedbany. Kościół wymagał bieżącego remontu. Budynek jednak się go nie doczekał i w 1975 r. został całkowicie rozebrany.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Więcej informacji o kościele na stronie Angrapa.ru.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
