Po raz pierwszy wspomina o nim dokument z 1321 r. To potężna gotycka budowla z głazów z ceglanymi narożnikami. Od zachodu wieża z dobudowanymi później przyporami. Drzwi wejściowe do wieży są gotyckie, o schodkowych ościeżach. Prezbiterium zamknięte pięcioma bokami ośmioboku (4/8), co nie jest typowe dla Sambii. W 1864 r. od północnej strony prezbiterium dobudowano zakrystię. Kruchta także od północy, ale późniejsza.
Okna nawy, zgodnie ze zwyczajem Zakonu, znajdowały się tylko od strony południowej. Dużo później w ścianie północnej wybito mniejsze okna w płaskich łukach, aby w kościele było więcej światła.
Nawa z przyporami wewnątrz. Za gotyckim łukiem tęczowym znajduje się prezbiterium z ołtarzem z 1704 r. Ambona z 1668 r. Bogate sprzęty ołtarzowe z XV–XVIII wieku. Duży dzwon z 1521 r.
Podczas II wojny światowej niedaleko Medenau (Łogwino) toczyły się zacięte walki.
Mimo to kościół ocalał i stał nietknięty do 1947 r. Potem, podczas próby zdjęcia dzwonu, by oddać go na złom, został podpalony.
W latach 50. kościół wysadzali wojskowi, aby wykorzystać materiał budowlany do naprawy dróg.
Zachowały się trzy fragmenty strony północnej, fragment wieży z bocianim gniazdem na szczycie, część ściany z wejściem z kruchty – sama kruchta się nie zachowała – oraz część ściany prezbiterium z wejściem z zakrystii. Jakieś dwadzieścia metrów na północ od kościoła zachował się dom, zapewne plebania. Cmentarz się nie zachował.
Ilustracje: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
