Smukła, wysoka na 50 m wieża była pokryta blachą miedzianą. Wnętrze na 800 miejsc ma sklepienie o ostrych wygięciach. Ambona, ołtarz i chrzcielnica – z drewna. Prezbiterium miało dwa okna z mozaiką (witraże). Kościół miał organy i trzy dzwony. Polichromię wykonał w 1928 r. R. Pfeiffer.
Podczas drugiej wojny światowej kościół mocno ucierpiał i do 1948 r. stał w połowie zniszczony.
Wtedy, w 1948 r., otwarto hale zakładu „Techmasz”, a na wpół zniszczony budynek kościoła oddano „Techmaszowi” na wydział produkcji gwoździ i siatek. W tym samym roku rozpoczęła się „przebudowa” kościoła. Zburzono wieżę z iglicą i założono nowy dach.
Na początku XXI wieku z budynku kościoła zostały tylko trzy ściany: dwie do wysokości drzwi wejściowych, a trzecia jeszcze niżej. Górna część budynku została zamurowana białą cegłą wapienno-piaskową.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
