Była to prostokątna, otynkowana budowla ceglana, na wzór kościołów krzyżackich bez prezbiterium, z wieżą wzniesioną w latach 1685–1695. Kopułę wieży z dzwonnicą wykonano w stylu romańskim. Ostrołukowe okna ujęto w prostokątne blendy. Wewnątrz — bez kolumn, wnętrze o wymiarach 39,5 x 25 m. Płaskie drewniane sklepienie z bogatymi malowidłami z końca XVII wieku. W 1863 r. je odrestaurowano. W południowo-wschodniej części kościoła wewnątrz wydzielono pomieszczenie (zakrystię) dla pastora.
Ołtarz z bogatą drewnianą snycerką, ujęty po bokach podwójnymi kolumnami, z przedstawieniem ukrzyżowania pośrodku; w górnej części było zmartwychwstanie, a nad nim w medalionie wniebowstąpienie. Powstał w latach 1647–1652.
Część środkowa ołtarza.
Ambona znajdowała się przy ścianie południowej, wykonana w 1648 r. Izbę chrzcielną urządzono w 1662 r. Konfesjonał z 1662 r. Organy Siegmunda Caspariniego, 1737 r. Duży krucyfiks to pierwsze dzieło młodego Isaaka Rigi, wykonane przez niego w 1676 r. Starannie wykonane były empory z końca XVII – początku XVIII wieku. Świeczniki w kształcie jelenich rogów, 1707 r. Portrety pastorów z XVII i XVIII wieku, wśród nich Chr. Stephaniego (1780 r.) i biskupa J.S. von Borowskiego (1831 r.). Epitafia z początku XVIII wieku. Bogate naczynia ołtarzowe z XVII–XVIII w. Kościół miał dwa dzwony.
Izba chrzcielna i konfesjonał.
Kościół Neurossgarten został poważnie uszkodzony w czasie działań wojennych II wojny światowej.
Przez długi czas jego ruiny rozbierano na materiał budowlany. Do 1972 roku zachowało się tylko półtorej kondygnacji wieży i częściowo mury. Do 1975 r. został ostatecznie rozebrany.
Zdjęcia: Bildarchiv Ostpreußen bildarchiv-ostpreussen.de, Anton Ulbrich «Geschichte der Bildhauerkunst in Ostpreussen».
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
