Otynkowany ceglany budynek, w planie wydłużony owal – ulubiona przez księcia forma budowli kościelnych, wzorowana na kościele w Dessau. W 1746 r. odrestaurowany. Wieżę rozebrano w 1781 r., a nieco z boku postawiono piękną dzwonnicę szachulcową (na zdjęciu wyżej). Kruchta od południa. Duże okna zamknięte półkoliście. Płaski, zaokrąglony na brzegach drewniany strop. Ambona i ołtarz z 1760 r. Boczne ściany ołtarza w stylu rokoko. Organy. Dwa dzwony.
Po 1945 r. kościół był cały. Służył jako magazyn. Na początku lat 60. przeprowadzono niewielki remont dachu.
Okna od strony południowej zamurowano cegłą. Od zachodu i wschodu wybito w murach duże kwadratowe wrota dla wjazdu pojazdów. W latach 80. pomieszczenie służyło jako składnica nawozów sztucznych. Do 1988 r. kościół znalazł się w stanie awaryjnym. Pokrycie dachówkowe było uszkodzone, pale zbutwiały, strop miejscami się zawalił i do lata 1989 r. większa część dachu runęła. Pozostała tylko mniej więcej piąta część od wschodu. Kruchta od południa była jeszcze cała. W 1994 r. zawaliły się resztki dachu, w 1995 r. runęły mury po stronie zachodniej, zniszczona została także kruchta. Resztki kościoła pozostawiono na pastwę losu.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
