Od zachodu wznosi się bardzo stara, trzykondygnacyjna wieża z wysokim hełmem. Dolna kondygnacja wieży zbudowana jest z kamienia polnego. Do wieży przylega prostokątny korpus kościoła bez wyodrębnionego prezbiterium, z przebitymi później oknami zamkniętymi łukiem. Ukośne przypory na narożnikach dobudowano później. Pośrodku ściany północnej znajduje się kruchta. Od wschodu – sklepiona zakrystia ze szczytem. Między wieżą a kościołem – ostrołukowy portal. Strop w nawie jest drewniany, ze sklepieniem korytkowym pokrytym malowidłami (z 1784 r.).
Ołtarz ambonowy powstał w 1731 r. Organy pochodzą z 1705 r. Dzwony datowane są na lata 1769 i 1839.
Kościół w Pörschken jest jednym z najstarszych na terenie obwodu kaliningradzkiego.
W 1945 r., podczas działań wojennych, kościół został ostrzelany. Hełm wieży został strącony, a świątynia spłonęła. Po wojnie budynek opuszczono. Mury kościoła uległy zniszczeniu od góry na wysokość około 1,5 m. Następnie wnętrze zaadaptowano na magazyn. Według stanu z 2002 r. z wieży pozostała sama bryła bez hełmu, a kościół pokryto nowym dachem z eternitu. Kruchta i zakrystia nie zachowały się. W północno-wschodniej części muru przebito duże kwadratowe wrota dla pojazdów. Przypory ulegają niszczeniu. Wejście do wieży oraz przejście z zakrystii do ołtarza zamurowano cegłą. Część okien zabito deskami.
Kościół w Pörschken obecnie (2021).
Fot.: Bildarchiv Ostpreußen, Anton Ulbrich „Geschichte der Bildhauerkunst in Ostpreussen”, M. Ogorodnikow (2021).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
