Nowy kościół ewangelicki zbudował książę Leopold von Dessau w 1769 roku jako prostą budowlę salową z kamieni polnych. Bez wieży. Stojąca osobno na zachód od kościoła dzwonnica była u dołu szachulcowa, u góry drewniana; postawiono ją w 1794 r. Na niej stara kuta chorągiewka z herbem Starego Miasta. Od południa i północy po cztery otwory okienne w łukach odcinkowych. Zakrystia od południa, od zachodu – niewielka kruchta. Wewnątrz płaskie drewniane stropy. Ołtarz z 1737 r. (według W. Hubatscha ołtarz z 1638 r., ambona z 1639 r.) i ambona z 1738 r. są połączone. Trzy dzwony.
Pierwsze organy kupiono w 1830 r. od dawnego kościoła staromiejskiego. Później sprzedano je, gdy w 1836 r. kupiono od kościoła reformowanego w Kłajpedzie (Memel) organy z XVIII wieku.
Część wsi została zniszczona, większą jej część zajmowała jednostka wojskowa, na której terenie stał też kościół. Po drugiej wojnie światowej był cały i służył jako magazyn. Do 1990 r. zachodnia kruchta została zburzona. Zakrystia pozostała cała. Dzwonnica się nie zachowała. Dach pokryto eternitem. Po wycofaniu wojska z miejscowości w 1995 r. kościół i osada zostały zdewastowane przez miejscowych mieszkańców. Do 2000 r. z kościoła zachowały się tylko mury.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
