Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 r. zaczęła się inflacja — przeznaczone na budowę pieniądze straciły wartość i dopiero 2 kwietnia 1925 r. budowę wznowiono. Kontrakt na budowę opiewał na 157 975 marek, bez kosztów ołtarza, ambony, organów i dzwonów, ale powiększenie sali konfirmacyjnej, a także podwyższenie całej budowli o metr spowodowały wzrost kosztów do 187 tys. marek.
Kościół poświęcono 12 grudnia 1926 r. Był to budynek w stylu gotyckim.
W północno-zachodnim narożniku stała kwadratowa czterokondygnacyjna wieża z zegarem, który nieodpłatnie przekazał magistrat w osobie nadburmistrza. Pod zegarem biegł wykonany z piaskowca rzeźbiony fryz. Kruchta znajdowała się od zachodu i miała portal z białego piaskowca, którego troje drzwi symbolizowało Trójcę Świętą. Wszystkie okna kościoła były ostrołukowe. Od zachodu znajdowała się część ołtarzowa, do której dobudowano salę konfirmacyjną. Fundament spoczywa na granitowych głazach.
Kościół ucierpiał od ostrzału artyleryjskiego w 1945 roku, ale niezbyt mocno. Zaraz po wojnie odprawiano w nim nabożeństwa dla pozostałej ludności niemieckiej.
Następnie wyposażenie kościelne, ołtarz, drewniane ławki zostały zniszczone, a ustawione przez Niemców pianino wywiezione. W kościele urządzono magazyn części zamiennych dla garażu wojskowego. Potem kościół służył jako magazyn. W 1990 r. podjęto decyzję o przekazaniu tego kościoła wiernym (prawosławnym). Po remoncie w latach 1990–91 i poświęceniu służy jako cerkiew prawosławna Opieki Najświętszej Bogurodzicy.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
