Salzburczycy, którzy przesiedlili się tu w 1732 r., modlili się początkowo w sali przystosowanej do nabożeństw. Adolf Boetticher pisze, że książę Fryderyk Pruski zbudował dla nich w 1739 r. tymczasowy kościół. Walther Hubatsch podaje inną datę budowy pierwszego domu Bożego, a mianowicie lata 1752–54. 18 czerwca 1839 r. położono kamień węgielny pod nowy kościół, który 15 października 1840 r. został poświęcony. Jest to prosta budowla ze szczytem, ceglana, otynkowana, z wieżą od zachodu. Od północy i południa po trzy duże okna zamknięte półkoliście. Wewnątrz wzdłuż ścian empory, sięgające do ambony, połączonej z ołtarzem. Organy zbudowano w 1835 r., zakupiono je w Kłajpedzie. W 1931 r. kościół remontowano.
Kościół Salzburczyków najmniej ucierpiał podczas działań wojennych.
Po 1945 r. wieżę rozebrano do poziomu murów i przykryto dachówką. Część dużych okien zamurowano całkowicie, pozostałe – częściowo. Mieścił się w nim magazyn DRSU – zarządu budowy dróg. W 1993 r. strona niemiecka przeznaczyła dwa miliony marek na jego restaurację. 31 października 1995 r. odbyło się uroczyste otwarcie. Obecnie należy do wspólnoty ewangelicko-luterańskiej.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de i Michaił Ogorodnikow (2021).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
