Jest to wydłużony prostokątny budynek bez prezbiterium, z dawną zakrystią dobudowaną od północy i kruchtą od południa. Z kamienia polnego, z ceglanymi narożnikami. Architekt Klaus Gall. Wieżę dobudowano w 1586 r. W 1767 r. runęła i z powodu ubóstwa mieszkańców jej nie odbudowano. W 1609 r. zawaliły się sklepienia nawy. Zastąpił je drewniany strop. W latach 1771–72 nawę przedłużono ku zachodowi o dwie osie okienne. Kościół remontowano w 1832 r. oraz w latach 1905–06. Podczas ostatniego remontu w miejscu kruchty południowej zbudowano nową wieżę oraz szczyty od zachodu i wschodu.
Ołtarz z 1684 r. Ambona z 1575 r. Organy z 1856 r. Oba dzwony z 1753 r., z bogatym ornamentem (według A. Boettichera; według W. Hubatscha jeden dzwon z 1753 r., drugi z 1796 r.).
Działania wojenne II wojny światowej nie dotknęły tej miejscowości.
Po wojnie kościół wykorzystywano na potrzeby rolnictwa. Bez nadzoru i opieki budynek popadł w opłakany stan i w latach 70. zaczął się rozpadać. Na początku lat 80. runął dach i rozebrano część wieży.
W 1988 r. kościół był w żałosnym stanie. Połowę wieży rozebrano. Od zachodu brutalnie wybito kwadratowe drzwi, od wschodu dobudowano rozpadające się szopy. Jedyne, co jeszcze zdobiło ten kościół, to szczyt zachodni i wschodni.
W 1993 r. zawalił się szczyt zachodni, dachu nie ma w ogóle.
Od 1999 r. miejscowi mieszkańcy intensywnie rozbierali kościół, ale obecnie proces ten został wstrzymany. Teren i ruiny świątyni uporządkowano i jak na miejscowe warunki robią całkiem pogodne wrażenie.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow (2018)
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
