Prawdopodobnie podczas litewskiego najazdu w 1347 roku spłonął doszczętnie, lecz już w 1350 roku z polecenia mistrza Winricha von Kniprode wzniesiono na jego miejscu zamek drewniano-ziemny. W 1352 roku ziemia, na której leżał Georgenburg, przypadła biskupowi sambijskiemu. Drewniany zamek spalili Litwini w 1376 roku, po czym w 1385 roku, tym razem ze środków biskupa, rozpoczęto jego budowę w kamieniu. Pieniędzy biskupstwu najwyraźniej nie brakowało, bo zamek wyszedł nawet większy od zamku w Wystruciu — 58 × 56 m. Do zamku przylegało przedzamcze, mniej więcej półtora raza większe od niego pod względem powierzchni. Jednak o ile w 1403 roku, podczas ataku wojsk księcia litewskiego Witolda, Wystruć się obronił, o tyle Georgenburg został zdobyty. A przyczyną upadku zamku nie była niedostateczna potęga murów, lecz nieliczność załogi.
Po sekularyzacji zakonu Georgenburg przeszedł na własność książęcą. Podobnie jak w Wystruciu, utworzono w nim Kammeramt, który zarządzał okolicznym terytorium. W czasie wojen polsko-szwedzkich XVII wieku zamek zajęli najpierw Tatarzy w 1656 roku, a następnie Szwedzi w 1679 roku. Jeśli dodać, że w 1757 roku w Georgenburgu zatrzymał się dowódca armii rosyjskiej Apraksin, a w 1807 roku — sztab francuskiego marszałka Davouta, to Georgenburg stał się w tej kategorii swoistym rekordzistą.
Po wojnach napoleońskich zamek sprzedano w ręce prywatne. W 1828 roku kupiła go szkocka rodzina Simpsonów, która założyła w Georgenburgu stadninę koni; na przełomie XIX i XX wieku odkupiło ją od niej państwo.
Po II wojnie światowej zamek trafił w ręce radzieckich przesiedleńców w całkiem znośnym stanie. Najpierw urządzono w nim lazaret, a potem szpital. Później zabudowania zamkowe służyły jako mieszkania, a przedzamcze częściowo także na cele administracyjne. Podobnie jak inne zamki, Georgenburg w trakcie użytkowania nie był remontowany, co doprowadziło do zniszczenia i rozbiórki północnego skrzydła oraz wieży. Mimo to jeszcze na początku lat 2000. Georgenburg, obok Waldau, imponował stanem zachowania na tle innych zamków zakonnych w obwodzie. W 2010 roku zamek przekazano Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, po czym, tuż przed wyprowadzką ostatnich lokatorów, wybuchł w nim pożar, który niemal całkowicie zniszczył jedno z dwóch zachowanych skrzydeł. Prowadzone tu prace „rekonstrukcyjne” budzą poważne obawy, że wkrótce stracimy i ten zamek, a w zamian dostaniemy nowodel z bloczków z betonu komórkowego, kryty blachodachówką.
Ilustracje: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
