W południowym skrzydle nowej budowli znajdowała się kaplica. Po reformacji zamek zaczęto intensywnie przebudowywać, a kaplicę przeniesiono do zachodniej części zamku, później rozbudowanej. Kościół zamkowy poświęcono w 1591 r. Początkowo był jednonawowy, a jego drewniana konstrukcja stropu spoczywała na zaadaptowanych kolumnach dawnych sklepień gwiaździstych.
Jako kościół koronacyjny zaczęto go wykorzystywać w 1701 roku.
Na uroczystość wnętrze kościoła ozdobiono emporami, a także lożą królewską i ołtarzem z amboną według projektu Joachima Ludwiga Schultheissa von Unfriedta. Dużą wartość miało wyposażenie ołtarzowe z XVI i XVII wieku. Organy zbudował w 1732 roku Adam Gottlieb Casparini. W wieży, stojącej w południowo-zachodnim narożniku zamku, znajdowały się dwa dzwony, z których jeden odlano w 1525 roku.
Kościół zamkowy został zniszczony pod koniec sierpnia 1944 r. podczas nalotu lotnictwa brytyjskiego. Zamek uległ dalszym zniszczeniom podczas szturmu wojsk radzieckich w kwietniu 1945 r. Ruiny zachodniego skrzydła zamku przetrwały do 1969 r., kiedy to ostatecznie je rozebrano na rozkaz kierownictwa partyjnego obwodu, wbrew żądaniom opinii publicznej.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
