Kościół parafialny zbudowano w dwóch etapach: około 1400 r. i w drugiej połowie XV wieku. Bez prezbiterium, prostokątny, od północy zakrystia, od zachodu – wieża, od południa – kruchta. Starsza, wschodnia część kościoła – z głazów. Cofnięty schodkowy szczyt, podzielony na drobne pola, jest bardzo bogaty.
Okazała wieża od zachodu, wejście ostrołukowe, uskokowe. Górną część pięknie dzielą smukłe blendy.
Od wschodu i zachodu szczyty schodkowe, sześcioczłonowe, z otworami wentylacyjnymi. Zakrystia ze sklepieniami gwiaździstymi. Kruchta od południa, poszerzona w 1600 r. Od wschodu – krypta z 1792 r. Wewnątrz nawy płaski malowany strop. Ołtarz z około 1690 r. Ambona – z około 1640 r. Organy – z lat 1712–14. Dzwony z 1729 (na zdjęciu wyżej), 1847 i 1850 r.
Po drugiej wojnie światowej kościół był cały. Ale do 1970 r. zniszczyli go miejscowi mieszkańcy. Według stanu z 1990 r. ledwie widoczne były fragmenty fundamentu. Ocalała stojąca obok szkoła.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
