Kościół parafialny – prosta, otynkowana ceglana budowla bez empor – stoi na niewielkim wzniesieniu. Zbudowano go na początku XVI wieku. Po pożarach w latach 1668 i 1689 został odbudowany w 1694 roku. W 1717 roku kościół rozbudowano w kierunku wschodnim (A. Boetticher), według innych danych – w 1768 roku. W tym samym czasie otynkowano go z zewnątrz i wyposażono w nowe łukowe drzwi i okna. Budynek kościoła miał 32,8 m długości i 11,7 m szerokości. Wieża z krytym dachówką ośmiobocznym dachem w kształcie ostrosłupa miała 30 m wysokości. Wnętrze kościoła było skromne.
Drewniany strop w formie sklepienia skrzynkowego z końca XVII wieku, pomalowany motywami biblijnymi (na zdjęciu powyżej).
Ołtarz i ambona, podarowane kościołowi pod koniec XVII wieku przez jednego z Wallenrodtów, są ze sobą połączone. Kute łuki okien pochodzą z 1864 roku. Konfesjonał z 1694 roku. Mosiężny świecznik z dwugłowym orłem nosi napis „Podarował mnie w 1669 roku Peter Ritter”. Organy zainstalowano w 1870 roku. Dzwony noszą daty 1684 i 1840.
W zakrystii znajdował się tryptyk słynnego malarza, rodowitego mieszkańca Tapiau Lovisa Corintha, który studiował w Królewieckiej Akademii Sztuk Pięknych.
Samochód – uczestnik rajdu „Złoty cień Królewca 2019” przed kościołem na placu Zwycięstwa.
W czasie II wojny światowej działania wojenne w Tapiau nie dotknęły kościoła. Używano go jako magazynu, a dużą, dobudowaną od północy zakrystię – jako sklepu.
Około 1990 roku kościół wyglądał okropnie. Dachówki z wieży częściowo poodpadały, więźba dachowa zgniła. Dach wieży i nawy z trudem przetrwałby do 1991 roku. Jednak w tym czasie kościół przekazano Cerkwi prawosławnej, która energicznie przystąpiła do jego remontu. Już w 1992 roku świątynia zaczęła funkcjonować jako cerkiew prawosławna. W 1994 roku przeprowadzono dodatkowe prace remontowe.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
